Drie dingen die vandaag misgingen of ontbraken, en die alle drie uit gebruik
kwamen en niet uit nadenken.
De allowlist logde niets als een bekende eigenaar terugkwam en niets als er een
geweigerd werd. Daardoor stond er een tweede eigenaar drieentwintig keer aan de
deur zonder dat het log er iets over zei; het stond alleen op de pagina. Nu is er
een regel per eigenaar per keer dat het proces draait, dus ook bij terugkomst en
bij weigering, met een bovengrens omdat een weigering een id bevat dat de ander
zelf verzint. Een geweigerde schrijfactie logt voortaan hoeveel bytes er gevraagd
werden en welke grens gold, met de naam van de variabele erbij.
Allow gooide de geschiedenis weg. Een eigenaar die je alsnog toeliet kreeg "first
seen" op het moment van de klik, terwijl hij al twintig minuten stond te
kloppen. Juist daar wil je zien sinds wanneer. Met een toets erop.
En de knoppen stonden niet recht: id, gegevens en knoppen stonden naast elkaar,
dus de lengte van de gegevensregel bepaalde of de rij afbrak. Een eigenaar met
een last seen duwde zijn knoppen naar de volgende regel en dus naar links.
Nu staan naam en gegevens onder elkaar in een kolom en worden de knoppen altijd
naar rechts geduwd.
Inhoudelijk het belangrijkste: "de eerste eigenaar wint" is te smal. Een enkele
app kan meer dan een eigenaar gebruiken, en de pagina adviseerde de deur te
sluiten zodra de eerste binnen was. Daarmee sluit je je eigen tweede eigenaar
buiten. De tekst zegt nu te wachten tot er een minuut niets nieuws meer bij komt.
Image naar 0.3.0. De digest van 0.2.0 is uit de compose gehaald in plaats van
blijven staan: die zou naar de vorige image wijzen terwijl de tag iets anders
belooft.
Tests: alle vier groen (34, 54, 39 en 61 goed, 0 fout).
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De hele keten is gemeten: de knop Close schreef een opdracht, de agent legde hem
in de postbus, het relay-proces paste hem toe en schreef hem weg, en de pagina las
de nieuwe toestand terug. De leerstand staat op closed en de geleerde eigenaar
staat in de lijst met eerste en laatste verschijning. Dat was het laatste stuk van
dit pakket dat nog nooit gelopen had.
Wat daarbij opviel: de uitleg onder de schakelaar bleef de open toestand
beschrijven terwijl hij dicht stond. Hij volgt nu de toestand, met een derde tekst
voor het geval de relay nog niets gemeld heeft.
Versie naar 0.2.2. De vorige stond mogelijk al geinstalleerd, en zonder verhoging
bereikt een gewijzigde template geen bestaande installatie.
Tests: test_appstore_vorm 34 goed, 0 fout.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Op verzoek van de gebruiker is dit geen app meer over de labels van een bepaalde
wallet, maar wat het technisch al was: een relay voor apps die op Evolu gebouwd
zijn. De tagline, de beschrijving, de releaseNotes en de statuspagina noemen geen
enkele client meer, en category gaat van bitcoin naar files, waar de officiele
store ook synchronisatie tussen apparaten onderbrengt.
De tekst leunt op wat Evolu zelf schrijft en niet op een verzinsel: local-first,
end-to-end versleuteld voordat het je apparaat verlaat, en een relay die alleen
een owner id, tijdstempels en gevulde blobs ziet. Daar staat expliciet bij wat
zelf hosten wel en niet verandert, want geheimer wordt de data er niet van; wie de
versleutelde kopie bewaart en wie kan zien dat je synchroniseert wel.
De tegenwerping is niet weerlegd maar geaccepteerd, en dat staat als zodanig in
open punt 7: "Evolu Relay" zegt een Umbrel-gebruiker niets, terwijl de labels van
een bekende wallet een concrete reden zijn om te installeren. Vindbaarheid
inleveren is hier een keuze. Blijkt het te knellen, dan is daar terug te lezen
waarom.
In het Nederlandse codecommentaar blijft de historische toelichting staan, want
die legt uit waarom de relay van Trezor eruit is gegaan. Alleen de regels die de
app beschrijven zijn generiek gemaakt.
Tests: test_appstore_vorm 34 goed, 0 fout.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De app-map is niet langer de relay van Trezor met een Postgres en een
quota-manager ernaast, maar de relay van Evolu met onze eigen allowlist eromheen.
Drie containers werden relay, agent en nginx; het wachtwoord en de database zijn
verdwenen.
De poorten zijn omgedraaid en dat is de kern. Tot 0.0.2 hing de relay achter
app_proxy en moest de inlog van umbrelOS dus uit, waardoor een statuspagina net zo
onbeschermd zou zijn als de relay zelf. Nu hangt de pagina daar met de inlog aan,
en publiceert de relay zijn eigen poort 3852 waar Zoraxy met TLS naartoe wijst.
Dat is hetzelfde patroon als Electrum Gate met 50022. Niet 4000 op de host, want
dat is een veelgebruikte poort en een botsing merk je pas als de app niet start.
De agent beslist niets: hij leest wat het relay-proces heeft opgeschreven en legt
opdrachten in een postbus die de relay zelf leegmaakt. Twee processen die in
dezelfde allowlist schrijven is een wedloop die je een keer per jaar treft en dan
niet kunt reproduceren. Hij weigert ook een tweede opdracht zolang de vorige er
nog ligt, want overschrijven zou er stil een laten verdwijnen.
De pagina volgt het ontwerpsysteem van Electrum Gate, zonder de Google
Fonts-verwijzing daaruit: een app op een Umbrel hoort niet te wachten op een
lettertype van buiten. Alles is met stringoptelling geschreven en zonder enig
dollarteken, want umbreld haalt elke template door envsubst en zou een
JavaScript-template-literal stilzwijgend leegmaken.
De image is door de gebruiker gebouwd en geduwd; de compose is gepind op tag plus
digest. Manifest naar 0.2.0, met een beschrijving en releaseNotes die kloppen met
wat er nu draait in plaats van met het vorige pakket.
Wat hier NIET mee bewezen is, en dat is meer dan gebruikelijk: de agent is alleen
op syntaxis gecontroleerd, de pagina is nooit gerenderd, en of een opdracht van de
pagina daadwerkelijk bij het relay-proces aankomt is niet gemeten. Dat kan alleen
op het apparaat en staat als taak.
Tests: alle vier groen (32, 54, 39 en 60 goed, 0 fout).
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
