createRelay uit @evolu/nodejs neemt twee terugroepfuncties, isOwnerAllowed en
isOwnerWithinQuota, en Trezor doet in createEvoluRelay.ts zelf niets anders. Hun
hele quota-manager met Postgres bestaat alleen om de tabel te vullen die die twee
raadplegen. Wij vullen ze met eigen logica en bouwen niets na. Weg 1 uit
Bereikbaarheid 4b is daarmee veel goedkoper dan daar aangenomen, en dat is wat de
keuze van de gebruiker mogelijk maakt.
De logica zoals hij hem formuleerde: de eerste eigenaar die zich meldt wint, een
schakelaar bepaalt of er nog nieuwe bij mogen, en data is per eigenaar te wissen.
Dat laatste doet het relay-proces zelf, aangestuurd met een vlagbestand vanaf de
pagina; geen tweede container die langszij in de SQLite schrijft en geen
Docker-socket.
Twee feiten uit de broncode van Evolu die het ontwerp sturen en die in de naslag
staan met bron. De gepubliceerde image zet isOwnerWithinQuota op 1 MB per eigenaar
en laat isOwnerAllowed weg, dus een kale relay is niet volledig ongelimiteerd,
maar dat plafond geldt ook voor de echte gebruiker. En de relay-URL van de client
bevat een pad dat letterlijk wordt overgenomen, wat een goedkope proxy-controle
mogelijk maakt; die is bewust niet genomen nu de allowlist er komt.
De poorten gaan om: pagina achter app_proxy met de inlog aan, relay op een eigen
gepubliceerde poort waar Zoraxy met TLS naartoe wijst. Dat lost open punt 2 op
zonder het bezwaar dat daar stond, en het volgt het patroon dat Electrum Gate in
deze repo al gebruikt. De pagina volgt hetzelfde ontwerpsysteem, zonder de Google
Fonts-verwijzing eruit.
Open punt 8 en 2 zijn beslist, fase 5 staat als takenlijst. De gebruiker heeft de
oude installatie van de Umbrel gehaald; er wordt niet geupdatet maar opnieuw
gebouwd.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Trezor Suite op de desktop stuurde elf labels naar docker.io/evoluhq/relay:latest
en die kwamen aan: de database in het volume groeide van 40960 naar 49152 bytes en
de tijdstempel verzette. De protocolversie klopt dus, en daarmee is de richting
van 27-08 geen verwachting meer maar een meting. Geen Postgres, geen
quota-manager, geen eigenaarsregistratie, en toch verkeer.
Open punt 6 is daarmee beslist. Het blijft in de lijst staan tot de verbouwing
gedaan is, want het beschrijft de reden waarom het huidige pakket eruit gaat.
Een waarschuwing hoort erbij en staat in het protocol: de relay logt geen enkele
verbinding. Het venster blijft stil terwijl er labels binnenkomen, dus "ik zie
niets gebeuren" is hier geen waarneming maar een eigenschap van de relay. Alleen
het volume vertelt iets, en daarom mag de nulmeting niet overgeslagen worden. Dat
kostte vandaag bijna de verkeerde conclusie.
Twee dingen bleven ongemeten en staan als taak. De leeskant: er is geen tweede
client geweest, dus dat een ander apparaat de labels terugkrijgt is niet gezien.
En iOS maakt geen enkele verbinding, terwijl het veld daar bestaat, valideert op
http(s) en zijn waarde onthoudt. Het vermoeden is TLS, en dat is als open punt 9
opgeschreven met de prijs erbij: een certificaat voor een LAN-adres bestaat niet,
dus de wegen die overblijven lopen via Bereikbaarheid en zijn een eigen
ontwerpvraag. Er is ook een tweede verklaring die even goed past, namelijk dat
het synchroniseren op de telefoon nooit begon, en die is gratis te meten.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Het testprotocol voor de kale Evolu-relay staat nu uitgeschreven in PLAN.md §6a,
met de stappen, hoe je een geslaagde van een mislukte uitslag onderscheidt, en de
valkuil dat een label in Suite niets bewijst omdat Evolu eerst lokaal schrijft.
De hoofdvraag is niet beantwoord: er is geen enkele client tot een verbinding
gekomen, dus over de protocolversie weten we nog niets. Wat de serverkant betreft
is er niets te repareren. De relay haalt, start, maakt zijn eigen SQLite-database
aan, en de WebSocket-handshake slaagt zowel op de Umbrel zelf als vanaf een Mac
elders op het netwerk.
Drie meetinstrumenten gaven een vals negatief en zijn onderweg gecorrigeerd, want
alle drie wezen ze een probleem aan dat er niet was. docker diff kijkt niet in een
volume, en /app/data is er een. Een browser of gewone curl krijgt van deze
WS-server niets terug, want hij negeert een verzoek zonder upgrade-headers; dat
ziet er identiek uit aan een dode poort. En healthy komt uit een healthcheck die
alleen een TCP-verbinding opent, dus die zegt niets over werking. Dat laatste is
opgeschreven als eis voor de compose als deze image in het pakket komt.
iOS is voor deze proef afgevallen. Het veld voor de relay-URL bestaat daar, het
valideert op http(s) en onthoudt zijn waarde na een geforceerde afsluiting, maar
de app doet geen enkele verbindingspoging. Of dat aan het platform ligt of aan de
bevestiging op het apparaat is van buitenaf niet te scheiden, dus het wordt een
eigen vraag: anders sluiten we twee onbekenden tegelijk uit. De proef verhuist
naar de desktop-Suite op de Mac.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Richting van de gebruiker: de kale Evolu-relay, met een eigen limiter erop en de
statuspagina uit open punt 2. Vastgelegd, niet gebouwd; de app staat uit en er
gebeurt vandaag niets meer aan.
Het inzicht dat die drie aan elkaar knoopt staat er nu bij. De kale relay heeft
geen toegangscontrole, en dat is bij Evolu het ontwerp en geen omissie. Wat
vandaag de schade beperkt is juist een applicatiecontrole: Trezor's relay weigert
elke eigenaar zonder limietenrij. Kaal gaan haalt precies die weg, dus de limiter
is de vervanging ervan en geen extraatje. De statuspagina krijgt er een taak bij:
tonen welke eigenaar toegelaten is, met de knop om die keuze te wissen.
Twee dingen die makkelijk verkeerd onthouden worden, daarom expliciet. De
quota-manager die er nu in zit is niet te hergebruiken: die schrijft in Trezor's
limietentabel en die tabel bestaat straks niet meer. En de meest voor de hand
liggende limiter breidt de relay uit via createRelay, dus de bouwstap en het
eigen register komen dan terug; de gebruiker meldt dat de broncode nog op zijn
Umbrel staat, dus dat is geen obstakel. Postgres en het wachtwoord vervallen
sowieso.
Het blijft een richting en geen besluit: de protocolproef is niet gedaan, en die
blijft de eerste taak.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Open punt 1 van Eigenimage: voor nu Gitea, bij inlevering opnieuw kijken. De twee
bezwaren die dat punt opriep, het domein van de gebruiker in een publiek pakket
en andermans installaties die aan zijn thuisserver komen te hangen, gelden
allebei pas bij inlevering. Daar is hij uitdrukkelijk nog niet aan toe: dit is
voorlopig zijn eigen app voor eigen gebruik.
Twee dingen zijn bij dat besluit vastgelegd zodat ze niet met het antwoord
verdwijnen: bij inlevering moet het register opnieuw beoordeeld worden, samen met
het pinnen en het kaal maken van het app-id, en de opmerking dat umbrelOS een
eigen register zou toestaan is niet nagetrokken. Dat hoort bij Publicatie-Gate.
Daarmee kan fase 1 zo beginnen, maar het plan ligt stil op verzoek van de
gebruiker: hij gaat eerst verder met Evolu Relay. Umbrelapp staat nu bovenaan
tier A, met twee feiten erbij om mee te starten: die app staat op dit moment uit,
en hij is nog nooit met Trezor Suite verbonden geweest.
Eigenimage houdt tier A en zijn nummer; er is niets aan gebouwd, dus er ligt ook
niets half af.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Alleen verplaatst, niets gewijzigd. De volgorde is de regel uit CLAUDE.md: een
origineel mag pas naar Archief als het omgezette plan er staat en gecommit is,
zodat er geen moment is waarop de enige versie in een archief ligt.
Vanaf nu is Plannen/Actief/006-Eigenimage leidend en is dit bestand historie.
In een archief wordt niet bewerkt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De opruimronde eerst. Zes vinkjes stonden open terwijl het werk gedaan was: open
punt 5, fase 5, "draaien op de Umbrel", "verifiëren tegen een echte status.json",
en het nakijken van de eerste indeling op een breed scherm, een indeling die na
fase 6 niet meer bestaat. Elk staat nu afgevinkt met de reden erbij, want een
regel wegpoetsen laat de vraag "is dit ooit gebeurd" open.
Ook de regel "Niets" onder Geblokkeerd is geen vinkje meer. Een leeg vakje bij
het woord niets telt mee zodra iemand de openstaande punten telt, en dat is
precies wat die kop moet uitsluiten.
Wat er in Webinterface overblijft is niet te plannen of ligt bij de gebruiker:
een etmaal wachten op het log, waar Nginx Proxy Manager zijn certificaten
neerzet, en of Zoraxy een harde afhankelijkheid wordt. Vandaar tier B.
Eigenimage is daarmee gepromoveerd naar Actief met nummer 006 en tier A, zoals
op 27-08 afgesproken. Het masterplan is omgezet: de drie open beslissingen zijn
naar OPEN.md gegaan, het werk naar TAKEN.md in vier fasen, en PLAN.md houdt het
ontwerp. Het origineel blijft nog even staan; dat verhuist pas naar Archief nu
deze commit er is.
De eerste stap daar is geen bouwtaak maar een vraag: blijft het Gitea-register
ook bij publicatie de bron.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Overgenomen uit AssetApp op verzoek van de gebruiker: de kaders krijgen in het
lichte thema een rand naast hun schaduw, en --border en --border-mid gaan van
0,07 en 0,11 naar 0,12 en 0,18 zwart. De schaduw wordt daarom strakker, 2 en 16
pixels in plaats van 3 en 24, zodat het samen niet zwaar wordt.
Het donkere thema verandert niet. Daar staat een lichte rand op een donkere
ondergrond en die zie je hoe dan ook; dit is een probleem dat alleen op wit
bestaat.
De opgehoogde randkleur raakt meer dan de kaders: ook de scheidingslijnen tussen
lijstregels, het menupaneel, de dialoog en de invoervelden. Dat is de bedoeling.
Dezelfde wijziging staat nu in het gedeelde ontwerpdocument onder HomeGit/Docs,
want anders neemt de volgende app die dat document volgt de oude waarden weer
over. Die map staat niet onder versiebeheer, dus die wijziging zit niet in deze
commit.
Verder twee verificaties van de gebruiker verwerkt: de pagina is op een telefoon
in orde, en de uploadtest met een verkeerde sleutel is op zijn verzoek vervallen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De sparkline is precies even hoog als het vak dat stat-sub reserveert, dus die
raakte de onderrand. Een regel tekst in datzelfde vak begon bovenaan en liet er
leegte onder. Vandaar dat de reactietijd uitgelijnd oogde en de rest niet.
Opgelost met grid plus align-items: end, en niet met flex: dan blijft de tekst
een gewoon blok dat afbreekt zoals het hoort, ook de mono-variant met een lange
domeinnaam erin.
De hoogte van de bovenste rij is niet verder vergroot. Dat was de andere weg naar
hetzelfde beeld en die wilde de gebruiker uitdrukkelijk niet.
De chevron van het instelkader staat links voor de titel in plaats van rechts aan
de rand, en kleurt mee bij hover zoals het menu rechtsboven. Links is waar het
driehoekje van de browser ook gestaan zou hebben, en het staat bij het woord waar
het iets over zegt.
De zelfcontrole is op het apparaat bevestigd: Answering, handdruk in 10 ms.
Daarmee klopte de verklaring uit 0.0.18 en is open punt 5 helemaal rond.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De Status-widget meldde "Not answering" met Errno 111 op een gateway die gewoon
werkte. Die foutmelding was het bewijs: geweigerd betekent dat de naam oploste,
alleen niet naar ons. GATE_TLS_HOST stond op de servicenaam "server", en dat is
een naam die meer apps op een Umbrel gebruiken; op een gedeeld netwerk is het
dus een gok wie je krijgt. Nu de volledige containernaam, precies de vorm die
umbrelOS van APP_HOST verlangt en die twee regels hoger in dezelfde compose al
stond.
Wat dit zegt over de aanname van gisteren: er stond dat dit "dezelfde weg is die
nginx andersom gebruikt". Dat klopte voor de richting maar niet voor de naam, en
het was opgeschreven als redenering in plaats van als meting.
De rest zijn bijstellingen van de gebruiker na het bekijken van 0.0.17. Het menu
is drie kale punten met een accent bij hover in plaats van een knop, de eerste
regel heet Settings zonder de certificaatnaam erachter, de dialoog opent in het
midden in plaats van linksboven, de widgets zijn hoger met hun waarde langs de
onderrand, reactietijd en blokhoogte zijn omgedraaid zodat de reactietijd naast
de server staat waar hij over gaat, en het log is half zo hoog.
De manifest-toets ving onderweg een echte fout: bij het herschrijven van de
release notes was de sleutel releaseNotes zelf weggeknipt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Vijf widgets op de bovenste rij, de certificaatkeuze in een dialoog achter een
puntjesmenu, het activiteitenlog vol breed, en het instelkader dichtgeklapt met
twee kopieerknoppen. Uitgeleverd als 0.0.17. De zelfcontrole uit 0.0.16 heeft
daarmee eindelijk een plek om te verschijnen.
Wat opvalt is wat er verdween. Twee mechanismen bestonden alleen omdat er kaders
naast elkaar stonden: het meerekken van de tegels met de hoogte van hun buur, en
het samen groeien en krimpen van log en certificaatkader. Dat tweede was de hele
inhoud van 0.0.13. Vijf gelijke widgets en een vol breed log hebben geen buur,
dus beide zijn weg, samen met .col-5 en .col-7.
De harde eis staat in de code en niet alleen in het plan: de foutmelding "geen
certificaat in gebruik" heeft de knop die de dialoog opent. Een verse installatie
heeft geen certificaat en de pagina is de enige plek waar je er een kiest; dat
achter een menu verstoppen zou de klem van 0.0.3 in een andere vorm zijn.
Twee dingen onderweg bijgestuurd. Het menu werd drie punten in plaats van een
hamburger, op aanwijzing van de gebruiker, want dat is wat umbrelOS bij zijn
eigen apps toont. En het ontwerp beweerde dat de certificaatlijst een lijst was,
terwijl die op 20-08 al een dropdown geworden is; dat is rechtgezet in 4a2 en de
dropdown is ongewijzigd meeverhuisd.
Niet geverifieerd: niets hiervan is in een browser gezien, op geen enkele
schermbreedte. Dat staat als taak met de gebruiker als eigenaar.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Open punt 5 van Webinterface, goedgekeurd en gebouwd. De agent verbindt met de
eigen TLS-poort, maakt de handdruk af en vergelijkt het getoonde certificaat
byte voor byte met het gekozen bestand.
Die vergelijking blijkt waardevoller dan de handdruk. Ze vangt een
certificaatwissel die nginx nooit heeft toegepast, en dat is precies het geval
waar een controle op vertrouwen blind voor is. Er wordt daarom bewust niet tegen
de certificaatwinkel van het besturingssysteem geverifieerd: een zelfondertekend
certificaat uploaden is een ondersteunde bron en die opstelling zou dan als kapot
gemeld worden.
Twee dingen liepen anders dan het plan zei en staan nu rechtgezet in PLAN 4a2,
OPEN punt 5 en de changelog. De belofte "luisteren, certificaat en doorverbinding
in een keer" klopt voor twee van de drie: na de handdruk wordt er niets
verstuurd. Een echt verzoek zou de sessie bytes geven, en sessies met bytes
worden nooit uit het activiteitenlog gefilterd, want die kunnen een storing zijn.
En dat filteren was de tweede verrassing. Elke meting is voor nginx een gewone
sessie en levert dus een logregel op; zonder rem ging het log over onszelf in
plaats van over wallets. Er zit nu een rem van vijf minuten op, er wordt niet
gemeten vlak na een herlading omdat het vorige certificaat er dan nog staat, en
de eigen regels worden weggelaten op grond van het moment.
Tests: 22 nieuw, met de nadruk op de niet-gelukkige paden en op de rem, want dat
is wat het log bruikbaar houdt. Alle vier de beslissende regels mutatie-getest.
De changelog kreeg ook de ontbrekende 0.0.15 erbij.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Aanvulling van de gebruiker op fase 6. De schakelaar staat nu als losse knop
rechtsboven; in het menu wordt hij een van twee regels naast de certificaten, en
houdt de kop niets meer dan het merk en de tagline.
Er staat een waarschuwing bij die klein is en makkelijk fout gaat: de knop toont
nu het label van waar je naartoe gaat, dus "Light" terwijl de pagina donker is.
Een menuregel toont een toestand en geen handeling. Wie het label ongewijzigd
overneemt, zet in het menu "Light" terwijl de pagina al licht is.
Het versienummer verhuist niet mee. Dat staat klein achter de tagline op grond
van een eigen afweging in 4a1 en die verandert hier niet.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Ontwerp van de gebruiker, na het testen van de eerste indeling: vijf kleine
widgets op de bovenste rij, certificaatkeuze en uploaden naar een dialoog achter
een menu rechtsboven, activiteitenlog over de volle breedte, en het instelkader
dichtgeklapt met twee kopieerknoppen in plaats van een per clientregel.
Vastgelegd als PLAN.md 4a2 naast 4a1, want die eerste blijft de verantwoording
van wat er staat. Drie dingen staan erbij die uit de brief zelf volgen:
De harde eis. Kiezen achter een menu botst met de ergste toestand die deze app
kent, een verse installatie zonder certificaat, en dat is letterlijk de klem van
0.0.3. De foutmelding bovenaan blijft dus staan en krijgt de knop die de dialoog
opent; de hamburger is de weg terug, niet de enige weg erheen.
Twee teruggedraaide besluiten, opgeschreven zodat niemand ze later herstelt met
een verwijzing naar de oude reden: de kopieerknop per client verdwijnt, en de
afwijzing van een dropdown uit 19-08 verbiedt geen dialoog. Bij de eerste hoort
een voorwaarde: de wallets blijven gegroepeerd onder de vorm die ze willen, want
anders is er wel een adres maar niet meer bij welke wallet het hoort.
Deze indeling haalt bovendien twee koppelingen weg die er alleen waren omdat
kaders naast elkaar stonden. Een daarvan was de hele inhoud van 0.0.13.
Open punt 5 is goedgekeurd en verhuisd naar Beslist; punt 3 stond nog open
terwijl het log al twee versies draait.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Het activiteitenlog stond nog als "voorstel, nog niet besloten" met drie open
regels, maar twee daarvan zijn gedaan en zitten in een uitgeleverde versie. Het
log_format is precies langs de voorgestelde weg gekomen: het command-blok
schrijft stream-log.conf met $$ ontsnapt en stream.conf haalt het op met een
include. En de agent zet log in status.json, laatste 200 regels, zonder
client-IP en zonder bronpoort.
De derde blijft open en wordt nu eerlijk beschreven in plaats van als taak: bytes
van een lopende verbinding zijn er niet, want nginx logt een stream-sessie pas
bij het sluiten. Wat er kwam is een sessieteller uit /proc/net/tcp, die ziet dat
er verbindingen zijn maar niet hoeveel er doorheen gaat.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Eigenimage komt na Webinterface, besloten door de gebruiker. De vindplaats is
hier het punt: een masterplan zonder tier komt in geen enkele prioriteits-
herziening langs, dus een notitie in dat plan alleen zou op het moment dat het
ingaat niemand bereiken.
Daarom staat de keuze in de prioriteits-header van Webinterface, want dat is wat
een sessie bij het starten leest, met de opdracht erbij: promoveren met een nieuw
tussennummer en eerst de registervraag beantwoorden.
De kolom "afhankelijk van" in de masterplannen-tabel houdt zijn streepje. Die is
voor harde afhankelijkheden en dit is er geen; technisch kan het plan morgen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Masterplan Eigenimage: van de code die nu uit app-data gemount wordt een image
maken, in het eigen Gitea-register.
Het plan begint met wat het niet oplost. De vanzelfsprekende motivatie zou zijn
dat wijzigingen een bestaande installatie niet bereiken, maar dat is niet meer
waar: alle code van deze app staat in een .template en die staan in de
update-whitelist. Alleen icon.png valt erbuiten, en dat is te klein om een plan
op te bouwen.
Wat overblijft weegt nog steeds: de code gaat uit app-data, het shell-blok van
honderd regels verlaat de compose en wordt een leesbaar entrypoint, en er is nog
een eigen digest in plaats van twee vreemde. De kosten staan er even hard in: een
bouwronde per wijziging, precies terwijl Webinterface op tier A itereert.
De registervraag is het echte open punt. Gitea werkt en dat is bij Evolu Relay
bewezen, maar bij inlevering zou het domein van de gebruiker in het pakket staan
en zou zijn thuisserver een afhankelijkheid van andermans installatie worden.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Fulcrum is uitgesynct en de gebruiker heeft omgeschakeld. De app hoefde niets
te weten van de wissel, want hij leest ${APP_ELECTRS_NODE_IP} en Fulcrum aliast
zichzelf naar die naam. Bevestigd langs alle drie de wegen: een wallet van
buiten over TLS op 50022, een wallet binnen het netwerk, en het dashboard met
een antwoordende server.
Daarmee is hoofdstuk 4 van de appstore-spec waargenomen gedrag in plaats van
een afleiding uit andermans broncode, en is de poortbotsing op 50002 ook in de
praktijk weg. Fase 3 van Appstore is af.
Gratis meegekomen: umbrelOS herstartte de app zelf bij de wissel en hij kwam
terug met dezelfde certificaatkeuze. Dat is de vervangende start/stop-controle,
maar nadrukkelijk geen antwoord op de volgordevraag, want Zoraxy draaide al.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker vroeg of iemand met kennis van de API zijn labels kan opvragen zodra
de relay op een domein staat. Nee, en de reden is scherper dan "het is
versleuteld". Uit een OwnerSecret worden met SLIP-21 drie onafhankelijke waarden
afgeleid: een publieke OwnerId, een encryptiesleutel en een rotatable write key.
Alleen de eerste gaat naar de relay.
Het aardige is dat de OwnerId expres niet geheim is. De beveiliging leunt er niet
op dat je adres onbekend blijft, en dat is het tegenovergestelde van een systeem
waar een onraadbare URL de grens vormt. Daarom kan deze relay bij een onbekende
partij staan.
Twee dingen expres niet gladgestreken. Of iemand die een OwnerId kent de
versleutelde blobs kan ophalen staat nergens gedocumenteerd; kan het, dan lekt dat
bestaan, activiteit en bij benadering omvang, niet inhoud. En onraadbaarheid van
de OwnerId beschermt tegen het aflopen van een relay, niet tegen lezen.
Dat verschuift waar Bereikbaarheid over gaat. Het risico van een open eindpunt is
misbruik als gratis versleutelde opslag: een kale relay kent geen accounts en kan
per definitie niet weten van wie de data is. Dat is met terugwerkende kracht de
tweede functie van Trezor's quota-manager, naast facturering, en die haalden wij
eruit.
Het voorstel van de gebruiker voor een eigen quota-manager met een allowlist van
OwnerId's staat erin, met drie uitvoeringen en hun prijs. De netste is createRelay
uit @evolu/nodejs, dat auth expliciet als reden noemt om die API te gebruiken,
maar dan bouw je weer een eigen image en verlies je de winst van de gepubliceerde.
Met een detail dat het lastiger maakt dan het klinkt: je moet je eigen OwnerId
kennen om hem te vlaggen, en Suite toont die waarschijnlijk nergens. Uitweg is niet
laten typen maar laten leren: de eerste eigenaar die verbindt wordt toegelaten.
Meegenomen uit de vorige bevinding: open punt 2 is beantwoord, Suite eist geen TLS.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Opgemerkt door de gebruiker meteen na de vorige bevinding: pakketteren we niet
langer iets van Trezor maar een relay van Evolu, dan hoeft de app-tekst daar ook
niet meer over te gaan.
Meevaller die dat goedkoop maakt: de identiteit is al generiek. id
whatsnext-evolu-relay en name Evolu Relay kunnen blijven, en dat scheelt een
herinstallatie, want een ander id is voor umbrelOS een andere app. Alleen tagline,
description en category zijn Trezor-specifiek.
Twee dingen vervallen er stilletjes mee, en die staan erbij omdat ze anders als
open last blijven rondslingeren. De licentievraag over LICENSE.md van Trezor is
weg zodra we niets meer van hen bouwen of distribueren. En Publicatie-Relay wordt
plausibeler: een gepubliceerde upstream-image die je pint in plaats van een eigen
image die je onderhoudt.
De tegenwerping staat er ook, want breder is niet vanzelf beter. "Evolu Relay"
zegt een Umbrel-gebruiker niets en wie hiernaar zoekt zoekt op Trezor. Het
voorstel is daarom niet Trezor weglaten maar de volgorde omdraaien: de concrete
reden voorop, en erachter dat elke Evolu-app hem kan gebruiken.
Niets aan de tekst zelf gewijzigd, en dat is opzet: bij een negatieve uitslag van
de protocolproef blijft de huidige tekst juist. Herschrijven voordat je weet wat
je verpakt is precies de volgorde die vandaag al een keer misging.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker wees erop dat de broncode van Trezor Suite lokaal staat, in het
project Trezor onder Repos/trezor-suite. Dat beantwoordde in een half uur wat uit
de serverkant alleen niet te halen was, en het draait de vraag van vanavond om.
Uit een commentaarregel van Trezor zelf, in
suite-common/suite-sync-quota-manager/src/createSuiteSyncQuotaManagerCompositionRoot.ts:
"We only want to use QM for our own relay servers. In case custom URL has been
set, QM is ignored, unless enforceQuotaManager is set (used for e2e tests)."
Die vlag staat standaard op false.
Daarmee is het pakket dat nu draait niet alleen zwaar maar waarschijnlijk kapot
bij ontwerp. Met een eigen relay-URL registreert de cliënt geen eigenaar, en de
relay van Trezor weigert iedereen zonder rij in de limietentabel. Die rij komt er
dus nooit: het enige dat hem zou maken wordt door de cliënt overgeslagen. Niet de
kale Evolu-relay was de gok, maar deze.
Twee dingen die er gratis bij kwamen en die vragen van eerder beantwoorden. Suite
neemt http:// (de e2e-test gebruikt http://10.0.2.2:4000 en :4001), dus TLS is
geen eis en dat raakt het masterplan Bereikbaarheid. En de instellingen staan
onder dev-utils, met twee losse velden voor relay en quota-manager, plus een
bevestiging op het apparaat bij het aanzetten.
Wat er nog echt open is, is geen redenering maar een proef: Suite gebruikt
@evolu/web@3.0.0-next.1 met een eigen patch in .yarn/patches, en de gepubliceerde
relay-image hoeft daar niet bij te passen. Dat is met docker run in minuten te
weerleggen en staat als eerste taak.
De vindplaats zelf is als naslag opgeschreven, met de vijf bestanden die iets
opleverden en twee waarschuwingen: het meeste komt uit suite-native, dus de
mobiele app, en het is een kloon op een moment in de tijd.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker droeg evolu.dev/docs/relay aan met de vraag of dat de server is
waarop deze app gebaseerd is. Niet dezelfde, wel de bovenstroom, en dat verschil
is groot genoeg om het pakket ter discussie te stellen.
trezor/trezor-suite-sync is niet Evolu maar Trezor's inzet ervan, met een
Postgres en een quota-manager voor hun gehoste dienst. Het project eronder,
evoluhq/evolu, heeft een eigen relay: een container, een gepubliceerde image
docker.io/evoluhq/relay:latest, een datavolume in plaats van een database, en
niets gedocumenteerd over toegangscontrole. De documentatie noemt die relay
stateless en geschikt voor serverless.
Praat Trezor Suite daarmee, dan vervalt vrijwel alles wat dit pakket ingewikkeld
maakt: de bouwstap, het eigen register, de onderhoudsplicht op een image, de
Postgres met zijn wachtwoord, en de eigenaarsregistratie die nu de blokkade is.
Drie containers worden er een.
Niet aangenomen en niet gemeten, dus het staat als open punt 6 met de proef
erbij: docker run, Suite ernaartoe wijzen, label maken. Dat kost minuten en het
antwoord bepaalt of er nog iets aan de huidige vorm verbeterd moet worden. Daarom
staat het ook als eerste in "Volgende stap", vóór het nakijken van het
databaseschema: dat laatste is weggegooid werk als de kale relay volstaat.
Dat het huidige pakket deze laag heeft, is geen fout maar het gevolg van de
volgorde waarin het gevonden is. Dat staat er ook zo bij, want anders leest dit
over een maand als een verkeerde beslissing in plaats van als een ontdekking.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Bij het afsluiten van de sessie, zoals het protocol vraagt na een afgerond
onderdeel. De installatie van Evolu Relay is geslaagd, en daarmee klopt de
aanname onder Proefopstelling niet meer.
Dat plan bestond om vragen te beantwoorden voordat er gepakketteerd werd. Fase 1
deed dat en leverde de feiten waar het pakket op rust. Fase 2 en 3 gingen ervan
uit dat er nog geen pakket was: lokaal klonen, lokaal draaien, tussen twee
apparaten synchroniseren. Dat pakket draait nu op de Umbrel, dus een tweede
opstelling ernaast meet minder en kost meer.
Wat er overeind blijft zijn twee vragen, en die staan al als blokkade in
Umbrelapp: accepteert Trezor Suite een eigen sync-server, en hoe registreer je
een eigenaar. Ze staan dus op twee plekken, en dat is precies wat uit elkaar
loopt.
Niet zelf beslist, want dit gaat over de indeling van het werk en niet over een
feit. Het staat als eerste taak in de header van dat plan en in de indexregel,
met de twee richtingen erbij: de vragen hierheen halen en Umbrelapp laten
wachten, of dit plan opheffen en ze daar beleggen.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker vroeg of Evolu Relay kwaad kan op zijn Umbrel. Het eerlijke antwoord
was nee met twee kanttekeningen, en de tweede stond in geen enkel bestand:
umbrelOS maakt per app een Tor hidden service en die stond gewoon aan. Samen met
PROXY_AUTH_ADD: "false" betekent dat de relay bereikbaar vanaf het internet,
alleen beschermd doordat het .onion-adres onraadbaar is. De gebruiker zet hem uit.
Wat dit lastig maakt om te zien: het staat niet in de compose van de app. Je kunt
dat bestand volledig lezen en concluderen dat alleen je LAN erbij kan. Vandaar dat
het nu op drie plekken staat: in de compose bij de instelling waar de afweging
gemaakt wordt, in het plan bij de statuspagina-vraag, en in de naslag.
De naslag is de belangrijkste van die drie, want het mechanisme is een eigenschap
van umbrelOS en geldt voor elke app. Het gevolg niet: bij Electrum Gate legt
dezelfde hidden service alleen de inlogpagina bloot, want daar staat de
proxy-inlog aan en loopt de TLS-poort niet via de proxy. Die vergelijking staat er
als tabel bij, want de instelling alleen zegt niets; het is de combinatie.
Opgemerkt door de gebruiker dat het ook voor Electrum Gate zou gelden. Deels
terecht, en dat is precies waarom het in de gedeelde naslag hoort en niet in het
plan van één app.
Tests: 32 goed 0 fout, 54 goed 0 fout en 39 goed 0 fout, niets overgeslagen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Drie containers omhoog, db gezond, de app-proxy op 3851. De lokale images waren
vooraf weggehaald, dus de pull uit het eigen register is echt gedaan en het hele
pad is bewezen: broncode van Trezor, bouwrecept, eigen register, gepinde digest,
installatie.
Open punt 1 is beslist en niet zoals het geformuleerd stond. Daar stond dat lokaal
bouwen de eerste stap was en dat een register beslist zou worden "zodra lokaal niet
meer volstaat". Lokaal volstaat nooit: umbreld haalt elke image via de Docker
Engine API op. Dus geen keuze maar een voorwaarde, en de uitkomst is het
Gitea-register op dezelfde server als de store.
Nieuw open punt 5, als keerzijde daarvan: de store is publiek en de image staat op
een privéserver. Voegt een vreemde deze store toe, dan haalt zijn Umbrel images van
de server van de gebruiker, en diens uptime bepaalt of die installatie slaagt.
Electrum Gate heeft dat niet, want die draait op images uit Docker Hub. Drie
richtingen genoteerd, waaronder disabled: true in het manifest.
In PROGRESS staat de fout die twee rondes kostte, met de reden dat hij overtuigend
was: app-script noemt een compose pull bij install, en dat leest als het antwoord.
Het is de legacy-compat-laag en niet het pad dat umbrelOS 1.x loopt. De les is
breder dan deze app en daarom staat hij er.
Ook opgeschreven omdat het bij elke herbouw terugkomt: de gebruiker umbrel zit hier
niet in de groep docker, dus bouwen vraagt sudo.
De kopstructuur van OPEN.md stond na het bijwerken door de war (een tweede kop
"Nog te beslissen"); die is weer conform het sjabloon.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker koos ervoor het pakket meteen te maken en een installatie te
proberen, met de image lokaal gebouwd en het recept in de repo. Dit is dat
pakket. Er is nog niets gebouwd en niets geinstalleerd; "gebouwd" is hier
nadrukkelijk niet "werkend".
De zwaarste ontwerpvraag is met een precedent beslecht en niet met een gok.
Trezor Suite is geen browser met een sessiecookie en kan dus niet achter de inlog
van umbrelOS; het was onduidelijk of PROXY_AUTH_ADD "false" dan verantwoord is of
een omweg. De eigen nostr-relay-app van Umbrel doet exact hetzelfde, om precies
dezelfde reden, en heeft ook geen eigen ports:. De prijs staat in de compose en in
het plan: wie die poort bereikt, bereikt de relay. Wat de schade beperkt is dat de
relay elke eigenaar zonder limietenrij weigert.
Daarom gaat de quota-manager mee, en dat is geen restje van Trezor's betaalde
hosting: hij is wat die rijen aanmaakt. Relay en quota-manager komen uit dezelfde
image met een ander command, want bovenstrooms is het een codebase met meerdere
startscripts. Het command staat expliciet en leunt niet op de CMD van de
Dockerfile, waar yarn start staat met bovenstrooms zelf een twijfel erbij.
Het bouwrecept staat in tools/ en niet in de app-map. Dat is geen netheid: een
Dockerfile staat niet in de update-whitelist, dus bouwen-in-de-app zou elke
nieuwe versie een deinstallatie plus herinstallatie kosten. Onder tools/ en niet
onder build/, want dat laatste staat in .gitignore als bouwselmap en het recept
zou stilzwijgend buiten de repo zijn gebleven. Dat kwam pas bij git status aan het
licht.
De poort is 3851 en niet 4000. 4000 is de eigen poort van de relay maar ook een
veelgebruikte poort, en een botsing op de host merk je pas als de app niet start.
Die les komt van 50002 tegen Fulcrum.
Nieuw testbestand test_appstore_vorm.py, en het gaat over de store en niet over
een app: id gelijk aan mapnaam, store-voorvoegsel, veldvolgorde, app_proxy die
naar een bestaande service wijst, en elke gemounte map die in de repo bestaat. Het
vindt zijn apps zelf, dus een derde app valt er automatisch onder. Digests toetst
het expres niet: geen van de twee apps haalt die regel vandaag en een suite die
altijd rood staat wordt niet gelezen.
Mutatie-getest met drie ingrepen: het app-id laten afwijken van de mapnaam,
APP_HOST naar een niet-bestaande service laten wijzen, en de .gitkeep weghalen.
Alle drie vielen om bij de juiste toets, en git diff was daarna leeg.
Umbrelapp is gepromoveerd naar Actief als 008, tussen Proefopstelling en
Appstore, en het masterplan is naar het archief. Wat er in de plannen als open
blijft staan is niet klein: of Trezor Suite dit adres accepteert, of het
databaseschema zichzelf aanmaakt, en hoe je een eigenaar registreert.
Tests: 32 goed 0 fout, 39 goed 0 fout en 54 goed 0 fout, niets overgeslagen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker wil de Evolu Relay-app meteen pakketteren. Daarvoor moest fase 1 van
Proefopstelling eerst af, want een compose schrijven op aannames is precies wat
dat plan moet voorkomen. Upstream-evolu-relay.md gaat daarmee van vooronderzoek
naar nagetrokken, met een bron-URL per feit.
De quota-manager is in de praktijk verplicht, en om een andere reden dan gedacht.
Niet omdat de relay hem aanroept: er is geen HTTP-koppeling en geen URL in de
configuratie, ze delen alleen de Postgres. Maar isOwnerAllowed() eist een rij in
de limietentabel en de quota-manager maakt die rijen. Zonder hem is de relay dus
niet open maar dicht voor iedereen. Dat maakt de tweede weg interessant, want een
rij is ook met de hand te zetten; de prijs daarvan is schrijven in andermans
schema.
Er is geen publieke image. Trezor bouwt er wel een maar duwt hem naar een eigen
Amazon ECR, en op Docker Hub staat niets. Zelf bouwen en publiceren, of geen app,
en dat is een doorlopende verplichting. Bijvangst die een risico wegneemt:
datzelfde werkproces bouwt amd64 en arm64, dus de Dockerfile is bovenstrooms
bewezen op een Pi. Nieuw risico dat ervoor terugkomt: LICENSE.md is door GitHub
geclassificeerd als "other", en zodra je een image publiceert distribueer je hun
software.
Twee kleinere correcties. De compose van Trezor draait de relay niet, er staan
alleen Postgres en Prometheus in; het is een ontwikkelopstelling en wat zij
uitrollen staat in .k8s/. En alle processen komen uit één image met per service
een ander command, dus het worden geen drie images.
Eén tegenspraak blijft staan en is expres niet weggeschreven als feit:
.env.sample zegt dat SERVER_ENV=prod authenticatie aanzet, maar in de code die ik
las bepaalt die vlag alleen het logniveau en staan de controles onvoorwaardelijk
aan. Eén van de twee is achterhaald. Dat is met één keer starten te meten en het
staat als taak in fase 2.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De handmatige installatie uit de tijd vóór dit plan bond poort 50002 en stond op
restart: unless-stopped, dus hij overleefde een herstart. Dat was de laatste
blokkade voor de Fulcrum-test die op te heffen was; wat er nu nog tussen zit is
de eerste sync van Fulcrum, en dat is wachten en geen werk.
De map ~/umbrel/home/Containers/ElectrumTLS blijft bewust staan tot de
herstart-controle gedaan is; dat is de gedocumenteerde weg terug. De
volgorde-waarschuwing die er bij die taak stond is eruit: de container mountte
zijn entrypoint.sh uit die map, en die container is er nu af.
Nagekeken en niet aangepast: de repo ElectrumTLS staat nog op de Git-server en is
nog steeds anoniem leesbaar op b6afe67. Het domein staat daar dus nog in de
historie, en die taak blijft open.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Open punt 8 stond sinds 19-08 als "niet uitgezocht, en niet aannemen dat het
meevalt". Beantwoord, en het antwoord is nee: een geïnstalleerde app overleeft
een wisseling van store-URL niet.
Wat het verraderlijk maakt is de vorm waarin het misging. umbrelOS tóónde de
update naar 0.0.15 gewoon, en voerde hem daarna niet uit, zonder foutmelding.
"De update wordt gezien" leest als "de koppeling ligt er" en dat is precies wat
het niet betekent: tonen en ophalen gaan niet langs dezelfde weg, en de herkomst
van een geïnstalleerde app blijft de store waaruit hij kwam. Een gelijk app-id in
een andere store maakt daar geen dezelfde app van.
Deïnstalleren plus opnieuw installeren loste het op en de app draait weer. De
prijs is app-data, dus de certificaatkeuze moest opnieuw gemaakt worden; wie een
certificaat had geüpload in plaats van uit Zoraxy te kiezen, moet data/certs/
vooraf wegkopiëren. Dat staat er nu bij, want dit komt bij het masterplan
Publicatie-Gate nog een keer langs: daar verandert het app-id.
Gratis meegenomen bewijs: de app komt nog steeds omhoog op een installatie waar
nooit een certificaat gekozen is. Dat was de fout die 0.0.3 velde.
Verder de Fulcrum-omschakeltest voorzien van de reden dat hij stilligt: de eerste
sync van Fulcrum stond op 72%. Omschakelen naar een backend die nog niet klaar is
meet de sync en niet de app. Daarmee wacht alles wat in dit plan nog openstaat op
iets dat vanzelf komt of ligt het bij de gebruiker; dat staat nu in de header,
zodat een volgende sessie niet gaat zoeken naar werk dat er niet is.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
umbrelOS leest per store één repo, dus twee apps in twee repo's kan niet. Deze
repo is de store en bevat vanaf nu Electrum Gate en het werk aan Evolu Relay.
Opgezet als verse repo op verzoek van de gebruiker: de historie van ElectrumTLS
en van EvoluRelay komt niet mee.
Dat heeft één gevolg dat verder gaat dan opruimen. In de historie van
ElectrumTLS staat het domein van de gebruiker en het certificaatpad, van vóór de
opschoning van 19-08. Die komt hier niet in. Zolang die repo op de Git-server
blijft staan verandert dat niets, dus het weghalen ervan is het laatste stuk van
open punt 3 van het plan Appstore, en geen bijzaak.
De store zelf hoefde niet te veranderen: store-id whatsnext, en dus blijft het
app-id whatsnext-electrum-gate. Dat hangt aan het store-id en niet aan de URL,
dus voor umbrelOS is dit dezelfde app in een andere store. Dat de store op 19-08
naar de maker genoemd werd in plaats van naar deze ene app, betaalt zich hier
uit.
Wat de documentatie betreft is dit één wortel voor beide apps, en dat was de
reden om samen te voegen en niet de prijs ervan: de appstore-spec, het pinnen
van images en de werkwijze golden al voor allebei en stonden in twee repo's naast
elkaar. De kruisverwijzing die daarvoor nodig was (Referenties/Umbrel-appstore.md
in de oude EvoluRelay-repo) is verdwenen; wat daarin stond over de plekken waar
de relay een ander geval is, staat nu als ontwerp in het masterplan Umbrelapp §4.
Botsende namen kregen een achtervoegsel met de app, en alleen die: Publicatie
werd Publicatie-Gate en Publicatie-Relay, CHANGELOG.md werd
CHANGELOG-electrum-gate.md. Proefopstelling kreeg 007, tussen de twee bestaande
nummers, zodat de bovenkant van de reeks op tier-orde blijft staan.
CONTINUE_HERE.md heeft een kolom App, maar de tiers lopen over beide apps heen:
er is één volgorde van werken.
Electrum Gate gaat naar 0.0.15, want website, repo, support, submission en icon
wijzen nu naar UmbrelApps en zonder versieverhoging rolt dat niet uit. De release
notes leggen aan de gebruiker uit dat hij de store opnieuw moet toevoegen. Of een
geïnstalleerde app een wisseling van store-URL overleeft is nog steeds niet
uitgezocht; dat blijkt bij het omzetten.
Twee dingen in de plannen van Electrum Gate waren door deze verhuizing niet meer
waar en zijn bijgewerkt: de taak "de repo hernoemen" in fase 7 is afgevinkt, en
de repo-vorm in PLAN.md §4a toonde nog de store-id electrumtls, die al sinds
fase 7 achterhaald was.
Tests: 39 goed 0 fout en 54 goed 0 fout, niets overgeslagen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
