De melding van de gebruiker was "Not answering" met [Errno 111] Connection refused, terwijl de
gateway van buiten gewoon werkte. Het was een startvolgorde en geen storing:
1. de compose laat `server` ná de agent starten (depends_on: [agent]), want nginx lost
http://agent:8000 bij het starten op en breekt af op een onbekende naam;
2. build_status draait meteen bij het opstarten, vóór de eerste WAKE.wait;
3. de branch die de meting uitstelt hing alleen aan `reloaded`, en die is bij een herstart met een
ongewijzigd certificaat False, dus er werd gemeten;
4. nginx luisterde toen nog niet op 50022;
5. en het bleef staan, want de volgende meting kwam pas na SELF_CHECK_INTERVAL.
Twee reparaties, elk voor een helft. De eerste ronde van een proces meet niet maar zet `pending`
(die toestand heeft geen `at`, dus de ronde daarna meet gewoon), en na een mislukking wordt er na
GATE_SELF_CHECK_RETRY (60s) opnieuw gemeten in plaats van na 300. Een geslaagde meting blijft op
300, want dat is de waarde die zelden verandert en die het activiteitenlog belast.
De fout zat er sinds de zelfcontrole bestaat (27-08-2026) en was alleen binnen vijf minuten na een
herstart te zien. Mutatie-getest: de eerste-rondebranch uitschakelen laat twee tests omvallen, de
snelle herhaling uitschakelen precies één.
Relay: de statuswidget staat nu rechts in de bovenste rij en heet Status in plaats van Relay, gelijk
aan Electrum Gate. De twee pagina's zijn één app store en horen op dezelfde manier te lezen, en dit
is de widget die als enige begrijpelijk is zonder buur. De id's relay-state en relay-sub blijven.
Suite groen: 54 + 28 + 65 + 39 + 43 + 22 + 115.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Twee bijstellingen op de opfrisbeurt van vanochtend, allebei op verzoek van de gebruiker.
"Running" staat weer in de accentkleur. In Evolu Relay hing die tekst aan --pos, en die ging van
oranje naar groen omdat --pos het accent volgde en dat als merkkleur las in plaats van als
betekenis. In Electrum Gate hing hij aan niets en was hij gewoon --text-primary. Beide staan nu op
--accent-text, met een eigen .stat-val.ok: "Running" is de eigen toestand van de app en geen
positief cijfer, en --pos blijft groen voor "het staat in de plus". In Gate wordt die klasse
alleen bij state 'ok' gezet; 'off' en 'pending' zijn niet fout maar ook niet in orde en houden de
gewone tekstkleur.
Op een telefoon valt de pagina terug op de vlakke stand. De gloed is 58rem breed, ongeveer 928
pixels, dus op een telefoonscherm is het beeld smaller dan de gloed zelf en wordt het een egale
waas in plaats van een verloop. De blur gaat in dezelfde stap eruit, en dat is geen extraatje:
doorzichtigheid met niets erachter is gewoon grijs, terwijl een backdrop-filter op een telefoon wel
per frame rekenwerk kost. Rand, schaduw en randlicht blijven staan. Grens 900 pixels.
De selector is html[data-depth] en niet :root, want :root heeft dezelfde specificiteit als de
[data-theme]-blokken en zou dan alleen winnen zolang hij er in het bestand onder staat.
Alleen de pagina's, dus opnieuw geen nieuwe images.
Suite groen: 22 + 43 + 22 + 115 op de geraakte delen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Beide pagina's volgen nu HomeGit/Docs/website-design-system.html, in dezelfde ronde als AssetApp.
Drie dingen, en de volgorde is niet willekeurig:
- een accentgloed achter de pagina, uit de linkerbovenhoek. Dit is de VOORWAARDE voor de rest en
niet de finishing touch: een backdrop-filter op een egale ondergrond levert per definitie niets
op, dus er moet eerst iets achter de vlakken staan;
- kaarten doorschijnend, met een randlicht bovenlangs en een schaduw uit een token;
- één hoek voor elk buitenste kader. De kaart van --radius-xl naar --radius-lg, gelijk aan het
logkader, dat zijn geneste hoek daarvan afleidt.
Het volle accentpalet van AssetApp (vijf kleuren, licht en donker) staat erin; beide apps blijven
op oranje en krijgen bewust geen knop. Om dezelfde reden staat de diepte hier vast aan, terwijl het
in AssetApp een instelling is: dit zijn statuspagina's met licht/donker en verder geen bediening.
--pos is groen geworden in plaats van oranje. Hij volgde het accent, en dat las als merkkleur in
plaats van als betekenis; zichtbaar gevolg is dat de badge "Running" nu groen is.
Meegevonden en meteen gerepareerd: prefers-reduced-motion en prefers-reduced-transparency mogen
niet in één media-query. Windows heeft een schakelaar "Animatie-effecten" die bij veel mensen uit
staat en die zet reduced-motion op reduce; samen in één query bleef er van de hele opmaak niets
over. Ze staan apart, en reduced-motion haalt alleen de overgang weg.
Alleen de pagina's, dus geen nieuwe images: VERSION in tools/evolu-relay/build.sh blijft staan en
alleen de manifesten gaan omhoog.
Suite groen: 22 + 43 + 54 + 22 + 65 + 39 + 115.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Alleen documentatie. Op aanwijzing van de gebruiker bij het afsluiten: de suite
meldt bij elke ronde dat python:3-alpine en nginx:alpine niet gepind zijn, en de
verleiding is dat even te doen. Dat is de verkeerde volgorde. Pinnen is een eis van
Publicatie, maar daarvoor gaat de app-inhoud eerst een eigen image in, en dan
bestaan die twee niet meer als de plek waar onze code draait.
De regel staat nu in KNOWLEDGE.md, want vier plannen raken hem en geen van de vier
bezit hem: de eis komt uit Publicatie, de oorzaak zit in Eigenimage, en de taak
stond in Umbrelapp en Appstore. Met twee grenzen erbij, anders slaat het de andere
kant op door: de eigen image pin je wel meteen bij elke verhoging, en de melding in
de suite blijft een afdruk en geen toets, zodat de suite niet rood staat tot
Eigenimage klaar is.
Onderweg bleek Eigenimage PLAN.md 8 achterhaald en misleidend. Daar stond dat het
bouwrecept van Evolu Relay misschien zou vervallen zodra de kale relay de weg werd,
en dat je er daarom niets aan moest verbeteren. Wij bouwen juist een eigen image,
want de twee terugroepfuncties zitten niet in de gepubliceerde. En de paragraaf
onderschatte wat er nog te doen is: ook bij die app staan de agent en de pagina nog
op vreemde images, alleen de relay zelf is klaar. Herschreven, en de kolom App van
dat plan in CONTINUE_HERE staat daarom op "beide" in plaats van op Gate.
Verder de taak in Umbrelapp gemarkeerd als wachtend op Eigenimage in plaats van
open, een verwijzing bovenaan Images-pinnen.md, en de regel voor Umbrelapp in
CONTINUE_HERE ingekort en bijgewerkt naar 0.5.1.
Geen tests gedraaid: er is niets buiten Docs/ geraakt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Gemeld door de gebruiker binnen een uur na 0.5.0, op de pagina op zijn eigen
Umbrel. "Sent. The relay applies changes within a few seconds." bleef staan tot je
de pagina herlaadde, dus ook lang nadat hij niet meer waar was.
Een ontbrekende tak: de ronde die elke vijf seconden loopt zette de melding wel aan
maar nooit uit. De regel die daaruit volgt en die in het commentaar staat: de
melding hoort van de RONDE te zijn en niet van de klik, want alleen de ronde weet
of hij nog waar is. Hij verdwijnt nu zodra het relay-proces de opdracht heeft
opgepakt, en blijft staan zolang de opdracht in de postbus ligt. Dat is het geval
waarin er iets te melden valt, want normaal duurt dat twee seconden.
Een weigering is de uitzondering en blijft staan tot de volgende opdracht: het is
de enige uitleg die je krijgt van wat er misging, en die mag niet binnen vijf
seconden verdwijnen. Met een vlag en niet door naar de klasse van het element te
kijken, zoals de vorige versie van deze pagina deed; dan hangt gedrag aan een naam
die er ook om opmaakredenen kan staan.
Bijvangst: die weigering stond in de neutrale stijl en is nu rood. Een geweigerde
opdracht in de neutrale stijl leest als een mededeling.
Alleen index.html.template geraakt, dus geen nieuwe image: build.sh blijft op
0.5.0 en het manifest gaat naar 0.5.1. De changelog beweerde sinds diezelfde
ochtend dat die twee nummers gelijk gehouden worden; de regel is dat een hogere
VERSION een hoger manifest vraagt en niet andersom. Rechtgezet.
Beide gedragingen zijn in een browser nagegaan tegen de voorbeeldweergave: de
bevestiging is na zeven seconden verborgen, de weigering staat er dan nog.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De image is op de Umbrel gebouwd en naar het eigen register geduwd, dus de tag
bestaat nu en de digest kan erbij: sha256:1e4dafdc...acea49a.
Bewaard voor de volgende verhoging, want dit is twee keer bijna misgegaan:
- laat de digest er even van af zolang de image niet bestaat. Staan er een tag en
een digest, dan bepaalt de digest wat er gehaald wordt, dus een oude digest onder
een nieuwe tag levert stilzwijgend de oude image. Ongepind faalt hard en
zichtbaar, en dat is hier het gedrag dat je wil;
- doe beide repo-pushes voordat de app in umbrelOS geupdatet wordt. Anders is het
toevoegen van de digest een tweede compose-wijziging en kost het een extra
versienummer, want umbrelOS rolt alleen uit bij een hoger version.
buildx imagetools meldt MediaType manifest.v2+json en dus een enkele architectuur,
geen multi-arch index. Bij bouwen op het apparaat zelf klopt dat per constructie
met de host; arm64 hoort erbij voor de officiele store en staat bij
Publicatie-Relay.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Negen punten uit echt gebruik met 0.4.0, alle negen gedaan. Twee ervan waren
onderzoeksvragen en die staan onderaan.
Evolu Relay 0.5.0
- Een tijdvenster van twee minuten voor nieuwe eigenaars, met een stopknop. De
teller zit in het relay-proces en niet in de pagina: een teller in een tabblad
dat je sluit, sluit de deur niet. policy.js kreeg learningUntil, isLearningOpen
en expireLearning.
- decideOwner kijkt naar isLearningOpen en niet naar het veld learning. De lus die
een verlopen venster opruimt loopt elke twee seconden, en in dat gat zou een
onbekende alsnog binnenkomen.
- Zonder STATE_VERSION te verhogen, met een toets die dat verdedigt: een verhoging
zou de allowlist van de draaiende installatie laten afwijzen en de deur sluiten
voor eigenaars die er al in stonden.
- Labels op een eigenaar-id, in een eigen labels.json met de agent als enige
schrijver. Een label zegt niets over toegang, dus de relay hoeft het niet te
weten; het is daardoor meteen opgeslagen en werkt ook als de relay omligt.
- Geblokkeerde en geweigerde eigenaars in een kader, met een badge die zegt welke
van de twee het is. De badge staat buiten het hover-blok, anders is dat
onderscheid onzichtbaar tenzij je over de regel gaat.
- Maatvoering gelijk aan Electrum Gate: 1760px, hetzelfde raster, icoon van 64
pixels, dezelfde kop, versienummer erachter. Uitleg uit de kaders, knoppen pas
bij hover, geen voetregel.
Electrum Gate 0.0.24
- Menu-item "About this app", in beide apps.
- De statuswidget zei "Answering" met "answered in 7 ms, from inside the app" en
zegt nu "Running" met de meting eronder. De nuance dat de controle van container
naar container loopt is verplaatst naar een eigen kopje in die dialoog, waar er
ruimte voor is; vier woorden waren te weinig.
Toetsen en gereedschap
- tests/test_relay_agent.py (nieuw, 65 toetsen) en tests/test_paginas_parsen.mjs
(nieuw). Muteertests gedraaid op de beslissende regels.
- Een dollarteken-toets in test_appstore_vorm.py. Het commentaar in drie bestanden
beweerde al dat die test bestond; nu is dat waar.
- Een toets dat er geen werkbestanden in een app-map staan. umbreld kopieert de
hele map naar het apparaat en in de back-up.
- tools/voorbeeldpagina.mjs maakt van een *.template een pagina die je in een
browser kunt openen. Dat vond meteen twee echte opmaakfouten.
De twee onderzoeksvragen
- Een geweigerde eigenaar komt niet in de database: isOwnerAllowed zit in de
WebSocket-upgrade, dus het is een 401 en een gesloten socket. Het gewenste gevolg
treedt wel op, via de client: die is local-first en levert bij toelating de hele
geschiedenis. Blokkeren werkt daarentegen pas bij de volgende verbinding, en dat
staat als open punt.
- De blobs zijn niet met een xpub te ontcijferen; een OwnerId komt daar niet uit.
Met de SLIP-21-node van het apparaat kan het wel, maar die geeft volledige
zeggenschap, dus dat hoort niet in een relay. Als plan-punt opgenomen bij de tool
in HomeGit/Trezor.
Nog niet uitgerold: de image 0.5.0 moet gebouwd en geduwd worden. De digest staat
daarom niet in de compose, want een oude digest onder een nieuwe tag levert stil de
oude relay.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker gaat er eerst mee werken en komt dan met wat er beter moet. Tot die
lijst er is, is dit geen werk: de pagina doet wat hij moet doen, en een gevoel is
geen taak.
Met de volgorde erbij, want die is niet vrijblijvend: verbeteren gaat voor het in
een image stoppen. Zolang de pagina een template is, bereikt elke wijziging een
installatie met een push en een versieverhoging; in een image kost elke tweak een
bouw, een push naar het register en een nieuwe digest.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Getest met een tweede gebruikersaccount op dezelfde Mac, en dat is schoner dan een
tweede apparaat: die installatie begint met een lege lokale Evolu-database, dus
alles wat daar verschijnt kan alleen van de relay komen. De labels kwamen door, en
een wijziging aan die kant komt ook weer terug. Beide richtingen dus, met bewijs.
Daarmee staat er wat dit plan beloofde: een tweede app in deze store,
geinstalleerd op de Umbrel, met Trezor Suite die erop synchroniseert. Het restwerk
is klein en wacht nergens op: een herstart van de app overleven, twee images
pinnen, en data per eigenaar kunnen wissen.
Prioriteitsherziening die daarbij hoort. Umbrelapp zakt van A naar B. Eigenimage
gaat naar A, want dat lag alleen stil omdat de gebruiker eerst Evolu Relay wilde
afmaken; het is hernummerd naar 004 zodat de bovenkant van de reeks weer op
tier-orde staat. Proefopstelling zakt naar B en is klaar voor het archief: alle
vragen die het bezat zijn hier beantwoord, en de rest gaat over een pakket dat niet
meer bestaat.
De takenlijst is opgeschoond van regels die over het oude pakket gingen: de
Postgres-pin, de schemavraag, het adres op 3851 en de twee blokkades. In plaats
daarvan staan de twee images die nu nog ongepind zijn. En de controle of deze app
Electrum Gate raakt is afgevinkt met wat er werkelijk gebeurde: dat deed hij, via
een gedeelde containernaam, en dat is gerepareerd.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Rechtgezet op aanwijzing van de gebruiker; ik had aangenomen dat overal hetzelfde
veld gebruikt was. Het maakt de conclusie sterker in plaats van zwakker: op iOS is
juist de ondersteunde weg genomen en er gebeurde nog steeds niets, dus valt de
verklaring 'verkeerd veld' af en blijft die uit open punt 9 over.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Nagetrokken op hun documentatiepagina's nadat op iOS niets bleek te werken. Drie
feiten die dit pakket raken, en ze staan verspreid over pagina's die elkaar niet
noemen.
Een eigen relay is bij Trezor een gedocumenteerde functie: "Custom server" staat
gewoon in de interface, met een invoerveld voor je eigen adres, ook op mobiel. Wat
wij verpakken is dus een ondersteund gebruikspatroon en geen omweg. Let op dat dat
iets anders is dan het dev-utils-veld waarmee wij getest hebben.
Suite Sync werkt op Safe 3, 5 en 7 en vraagt altijd een bevestiging op het
apparaat, ook op mobiel. En op iOS werkt alleen de Safe 7, want die verbindt over
Bluetooth terwijl de andere modellen USB gebruiken en dat ondersteunt iOS niet.
De combinatie van die twee wordt nergens genoemd, en dat is precies waar deze
store een dag aan kwijt was: de Suite Sync-pagina beschrijft de mobiele stappen
alsof ze op elk toestel werken. Er bestaat een forumdraad over verwarring rond
apparaatcompatibiliteit, maar die is zonder inloggen niet te lezen, dus wat daar
staat is niet bevestigd.
Tot slot een getal dat het verschil laat zien: hun eigen dienst kapt af op 1 MB,
ongeveer 2500 bewerkingen per apparaat, waarna de rest lokaal blijft. Dat is een
totaal en het is wat hun quota-manager bewaakt. Een zelf-gehoste relay kent die
grens niet.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De controle op een aangesloten apparaat zit in de client en niet in de relay, dus
het ontbreken van synchronisatie op die iPhone staat los van waar de relay draait.
Dat is de zin die vandaag het verschil maakt tussen een teleurstelling en een
grens van het platform, en hij hoort in het open punt te staan.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker merkte op dat hij op de Mac per wallet op de hardware wallet moest
goedkeuren, en dat zijn model nog niet aan een iPhone te koppelen is. Dat sluit de
keten, en die is in de broncode van Suite na te lezen.
De OwnerId wordt op het apparaat afgeleid: createRetrieveSuiteSyncOwner begint met
een harde controle op device.connected. selectIsSuiteSyncInitPossible eist
connected plus ondersteuning. En selectSuiteSyncInteraction geeft null zodra er
geen deviceStaticSessionId is, waarna useTurnOnSuiteSyncGuard in dezelfde tak
belandt als 'unsupported' en gewoon ok() teruggeeft.
Dat verklaart elke waarneming tegelijk: de schakelaar liet zich aanzetten, want
dat is alleen een instelling; er kwam geen foutmelding; er was geen groen bolletje;
en onze relay zag nooit een eigenaar. Zonder een Trezor die aan de telefoon kan is
er geen eigenaar, en zonder eigenaar valt er niets te synchroniseren, met of zonder
relay.
Dit is dus geen tekortkoming van dit pakket en er valt niets aan te repareren. Wat
het wel betekent voor de app-tekst is dat werken op een telefoon niet beloofd moet
worden zolang dat van het model afhangt.
Wat erdoor open blijft is de leeskant: dat een tweede apparaat de labels terugkrijgt
is nooit gezien, en iOS zou die tweede client zijn geweest. Dat is nu de
belangrijkste openstaande controle, en er is een client voor nodig die wel een
sleutel kan afleiden.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De app draait als 0.3.0 en wordt gebruikt: kale relay met een eigen
eigenaars-allowlist, statuspagina achter de umbrelOS-inlog, en TLS via Zoraxy op
een eigen subdomein waar de handshake 101 geeft. De desktop synchroniseert
eroverheen, met een geleerde eigenaar en een gesloten deur erna.
iOS blijft open, en het vermoeden van vanmiddag is weerlegd in plaats van
bevestigd: TLS was niet de verklaring. Met een geldig certificaat, een opgeslagen
URL en de sync-schakelaar aan komt er nog steeds niets aan, en sinds 0.3.0 is dat
hard gemeten in plaats van afgeleid: het relay-proces logt elke eigenaar die zich
meldt, ook bekende en geweigerde, en van de telefoon verschijnt niets. Daarmee is
de hele app vrijgepleit. De volgende stap staat als eerste taak en kost een
minuut: kijken of het verzoek de telefoon uberhaupt verlaat, via het log van
Zoraxy.
Doordat iOS niet meedoet is de leeskant nooit gemeten. Dat is de tweede taak en
hij hangt aan de eerste, want iOS zou die tweede client zijn.
Proefopstelling is hiermee volledig ingehaald: beide vragen die dat plan nog
bezat zijn beantwoord, en wat er verder in stond gaat over een pakket dat niet
meer bestaat. Dat staat als een beslissing in de index, niet als een daad.
De reparatie aan Electrum Gate heeft een eigen entry gekregen in het plan
Webinterface, want die app ging kapot door de tweede app en dat hoort daar
nagelezen te kunnen worden.
Tests: alle vier groen (34, 54, 39 en 61 goed, 0 fout).
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Nagelezen in de broncode van Suite nadat er op de eigen relay tot verrassing twee
eigenaars verschenen. De eigenaar wordt op de Trezor zelf afgeleid, via
trezorConnect.evoluGetNode met een proof of delegated identity, en Suite bewaart
hem per device state. Een wachtwoordzin geeft een andere state.
Twee installaties met dezelfde Trezor en dezelfde wallet komen dus op dezelfde
OwnerId uit; dat is juist wat synchroniseren tussen apparaten mogelijk maakt. Meer
dan een OwnerId betekent meer dan een wallet, niet meer dan een app.
Dat is bepalend voor een relay met een allowlist: het aantal eigenaars dat je
toelaat is het aantal wallets dat je synchroniseert. Het maakt ook voorspelbaar
wat er bij de iOS-test hoort te gebeuren: dezelfde wallet levert een OwnerId op
die al toegelaten is, dus daar hoeft de leerstand niet voor open.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De hele keten is gemeten: de knop Close schreef een opdracht, de agent legde hem
in de postbus, het relay-proces paste hem toe en schreef hem weg, en de pagina las
de nieuwe toestand terug. De leerstand staat op closed en de geleerde eigenaar
staat in de lijst met eerste en laatste verschijning. Dat was het laatste stuk van
dit pakket dat nog nooit gelopen had.
Wat daarbij opviel: de uitleg onder de schakelaar bleef de open toestand
beschrijven terwijl hij dicht stond. Hij volgt nu de toestand, met een derde tekst
voor het geval de relay nog niets gemeld heeft.
Versie naar 0.2.2. De vorige stond mogelijk al geinstalleerd, en zonder verhoging
bereikt een gewijzigde template geen bestaande installatie.
Tests: test_appstore_vorm 34 goed, 0 fout.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Op verzoek van de gebruiker is dit geen app meer over de labels van een bepaalde
wallet, maar wat het technisch al was: een relay voor apps die op Evolu gebouwd
zijn. De tagline, de beschrijving, de releaseNotes en de statuspagina noemen geen
enkele client meer, en category gaat van bitcoin naar files, waar de officiele
store ook synchronisatie tussen apparaten onderbrengt.
De tekst leunt op wat Evolu zelf schrijft en niet op een verzinsel: local-first,
end-to-end versleuteld voordat het je apparaat verlaat, en een relay die alleen
een owner id, tijdstempels en gevulde blobs ziet. Daar staat expliciet bij wat
zelf hosten wel en niet verandert, want geheimer wordt de data er niet van; wie de
versleutelde kopie bewaart en wie kan zien dat je synchroniseert wel.
De tegenwerping is niet weerlegd maar geaccepteerd, en dat staat als zodanig in
open punt 7: "Evolu Relay" zegt een Umbrel-gebruiker niets, terwijl de labels van
een bekende wallet een concrete reden zijn om te installeren. Vindbaarheid
inleveren is hier een keuze. Blijkt het te knellen, dan is daar terug te lezen
waarom.
In het Nederlandse codecommentaar blijft de historische toelichting staan, want
die legt uit waarom de relay van Trezor eruit is gegaan. Alleen de regels die de
app beschrijven zijn generiek gemaakt.
Tests: test_appstore_vorm 34 goed, 0 fout.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Losgedraaid uit het register, buiten de app om. Het log meldde "learned a new
owner", en in /app/data stonden daarna evolu-relay.db van 49152 bytes en
owners.json van 241 bytes. Die eerste omvang is exact die van de proef van
vanochtend, dus dezelfde elf labels zijn geland.
Daarmee is de hele keten gemeten in plaats van aangenomen: isOwnerAllowed wordt
aangeroepen met iets wat ons beleid als eigenaar herkent, de leerstand doet wat
hij moet doen, en de allowlist gaat naar schijf en overleeft dus een herstart. Dat
was het onzekerste deel van het pakket.
Onze image declareert geen VOLUME waar die van Evolu dat wel doet. Dat is een
bewuste keuze, want de compose bind-mount de map zelf en een gedeclareerd volume
levert dan zwerfvolumes op. Gevolg bij een losse proef zonder -v: docker inspect
toont geen mounts, en docker diff werkt hier juist wel.
Terzijde, want het leek een storing: Suite meldt bij een nieuwe migratie "0 labels
migrated successfully, 11 skipped". Uit hun eigen teksten blijkt dat alleen
ontbrekende labels worden gekopieerd, dus skipped betekent "stond er al".
Nog ongetest: de pagina en de agent.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De app-map is niet langer de relay van Trezor met een Postgres en een
quota-manager ernaast, maar de relay van Evolu met onze eigen allowlist eromheen.
Drie containers werden relay, agent en nginx; het wachtwoord en de database zijn
verdwenen.
De poorten zijn omgedraaid en dat is de kern. Tot 0.0.2 hing de relay achter
app_proxy en moest de inlog van umbrelOS dus uit, waardoor een statuspagina net zo
onbeschermd zou zijn als de relay zelf. Nu hangt de pagina daar met de inlog aan,
en publiceert de relay zijn eigen poort 3852 waar Zoraxy met TLS naartoe wijst.
Dat is hetzelfde patroon als Electrum Gate met 50022. Niet 4000 op de host, want
dat is een veelgebruikte poort en een botsing merk je pas als de app niet start.
De agent beslist niets: hij leest wat het relay-proces heeft opgeschreven en legt
opdrachten in een postbus die de relay zelf leegmaakt. Twee processen die in
dezelfde allowlist schrijven is een wedloop die je een keer per jaar treft en dan
niet kunt reproduceren. Hij weigert ook een tweede opdracht zolang de vorige er
nog ligt, want overschrijven zou er stil een laten verdwijnen.
De pagina volgt het ontwerpsysteem van Electrum Gate, zonder de Google
Fonts-verwijzing daaruit: een app op een Umbrel hoort niet te wachten op een
lettertype van buiten. Alles is met stringoptelling geschreven en zonder enig
dollarteken, want umbreld haalt elke template door envsubst en zou een
JavaScript-template-literal stilzwijgend leegmaken.
De image is door de gebruiker gebouwd en geduwd; de compose is gepind op tag plus
digest. Manifest naar 0.2.0, met een beschrijving en releaseNotes die kloppen met
wat er nu draait in plaats van met het vorige pakket.
Wat hier NIET mee bewezen is, en dat is meer dan gebruikelijk: de agent is alleen
op syntaxis gecontroleerd, de pagina is nooit gerenderd, en of een opdracht van de
pagina daadwerkelijk bij het relay-proces aankomt is niet gemeten. Dat kan alleen
op het apparaat en staat als taak.
Tests: alle vier groen (32, 54, 39 en 60 goed, 0 fout).
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
tools/evolu-relay/src/ bevat nu een eigen programma dat createRelay uit
@evolu/nodejs aanroept met de twee terugroepfuncties die het bedoelde
uitbreidpunt vormen. De relay zelf komt uit npm en wordt niet nagebouwd of
aangepast; de opstartvolgorde is overgenomen uit apps/relay/src/index.ts van
Evolu zelf.
De opzet is drie bestanden met een harde scheiding, en die scheiding is de reden
dat hier iets te testen valt. policy.js bevat het beleid als pure functies: geen
bestanden, geen netwerk, geen klok. store.js is de enige plek met schijf erin.
index.js doet niets anders dan lezen, doorgeven en opslaan.
Het beleid: de eerste eigenaar die zich meldt wordt geleerd, een schakelaar
bepaalt of er nog nieuwe bij mogen, en een eigenaar is te blokkeren, alsnog toe
te laten of te vergeten. Geweigerde pogingen worden onthouden voor de pagina,
afgekapt op twintig, want elke poging is een id dat de ander zelf verzint. Een
onleesbaar owners.json wordt opzij geschoven en de app gaat dan dicht in plaats
van open: we weten dan niet wie er toegelaten was, en met de leerstand aan zou de
eerstvolgende die verbindt de nieuwe eigenaar worden.
Met test: node tests/test_limiter.mjs, 60 toetsen, en de toetsen gaan over de
guards en niet over het gelukkige pad. De beslissende regel is muteertest gedaan
en de juiste toets viel om: een geblokkeerde eigenaar mag er niet alsnog in
doordat de leerstand aanstaat. Het bestand is .mjs omdat de repo-root geen
package.json heeft en een .js daar als CommonJS gelezen zou worden.
build.sh bouwt niet langer de repo van Trezor maar onze eigen Dockerfile, dus git
is er niet meer voor nodig en de pin zit nu in package.json. De image is
node:24-slim en niet alpine, want better-sqlite3 heeft binaries voor glibc en niet
voor musl. Er is nog geen package-lock.json; het script waarschuwt daarvoor en het
staat als taak.
Onderweg bleek een aanname van vanmiddag fout: de 1 MB uit de gepubliceerde image
geldt per schrijfactie en niet per eigenaar. Er valt dus geen labelgeschiedenis
tegenaan te lopen. Dat is rechtgezet in het plan en in de naslag, en het getal is
overgenomen als bewuste keuze met RELAY_MAX_WRITE_BYTES ernaast.
Wat er niet in zit en ook niet gegokt is: data per eigenaar wissen. Het beleid kan
een eigenaar vergeten, maar zijn berichten staan in de SQLite van de relay, en dat
is andermans schema.
Tests: alle vier groen (32, 54, 39 en 60 goed, 0 fout).
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
createRelay uit @evolu/nodejs neemt twee terugroepfuncties, isOwnerAllowed en
isOwnerWithinQuota, en Trezor doet in createEvoluRelay.ts zelf niets anders. Hun
hele quota-manager met Postgres bestaat alleen om de tabel te vullen die die twee
raadplegen. Wij vullen ze met eigen logica en bouwen niets na. Weg 1 uit
Bereikbaarheid 4b is daarmee veel goedkoper dan daar aangenomen, en dat is wat de
keuze van de gebruiker mogelijk maakt.
De logica zoals hij hem formuleerde: de eerste eigenaar die zich meldt wint, een
schakelaar bepaalt of er nog nieuwe bij mogen, en data is per eigenaar te wissen.
Dat laatste doet het relay-proces zelf, aangestuurd met een vlagbestand vanaf de
pagina; geen tweede container die langszij in de SQLite schrijft en geen
Docker-socket.
Twee feiten uit de broncode van Evolu die het ontwerp sturen en die in de naslag
staan met bron. De gepubliceerde image zet isOwnerWithinQuota op 1 MB per eigenaar
en laat isOwnerAllowed weg, dus een kale relay is niet volledig ongelimiteerd,
maar dat plafond geldt ook voor de echte gebruiker. En de relay-URL van de client
bevat een pad dat letterlijk wordt overgenomen, wat een goedkope proxy-controle
mogelijk maakt; die is bewust niet genomen nu de allowlist er komt.
De poorten gaan om: pagina achter app_proxy met de inlog aan, relay op een eigen
gepubliceerde poort waar Zoraxy met TLS naartoe wijst. Dat lost open punt 2 op
zonder het bezwaar dat daar stond, en het volgt het patroon dat Electrum Gate in
deze repo al gebruikt. De pagina volgt hetzelfde ontwerpsysteem, zonder de Google
Fonts-verwijzing eruit.
Open punt 8 en 2 zijn beslist, fase 5 staat als takenlijst. De gebruiker heeft de
oude installatie van de Umbrel gehaald; er wordt niet geupdatet maar opnieuw
gebouwd.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Trezor Suite op de desktop stuurde elf labels naar docker.io/evoluhq/relay:latest
en die kwamen aan: de database in het volume groeide van 40960 naar 49152 bytes en
de tijdstempel verzette. De protocolversie klopt dus, en daarmee is de richting
van 27-08 geen verwachting meer maar een meting. Geen Postgres, geen
quota-manager, geen eigenaarsregistratie, en toch verkeer.
Open punt 6 is daarmee beslist. Het blijft in de lijst staan tot de verbouwing
gedaan is, want het beschrijft de reden waarom het huidige pakket eruit gaat.
Een waarschuwing hoort erbij en staat in het protocol: de relay logt geen enkele
verbinding. Het venster blijft stil terwijl er labels binnenkomen, dus "ik zie
niets gebeuren" is hier geen waarneming maar een eigenschap van de relay. Alleen
het volume vertelt iets, en daarom mag de nulmeting niet overgeslagen worden. Dat
kostte vandaag bijna de verkeerde conclusie.
Twee dingen bleven ongemeten en staan als taak. De leeskant: er is geen tweede
client geweest, dus dat een ander apparaat de labels terugkrijgt is niet gezien.
En iOS maakt geen enkele verbinding, terwijl het veld daar bestaat, valideert op
http(s) en zijn waarde onthoudt. Het vermoeden is TLS, en dat is als open punt 9
opgeschreven met de prijs erbij: een certificaat voor een LAN-adres bestaat niet,
dus de wegen die overblijven lopen via Bereikbaarheid en zijn een eigen
ontwerpvraag. Er is ook een tweede verklaring die even goed past, namelijk dat
het synchroniseren op de telefoon nooit begon, en die is gratis te meten.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Het testprotocol voor de kale Evolu-relay staat nu uitgeschreven in PLAN.md §6a,
met de stappen, hoe je een geslaagde van een mislukte uitslag onderscheidt, en de
valkuil dat een label in Suite niets bewijst omdat Evolu eerst lokaal schrijft.
De hoofdvraag is niet beantwoord: er is geen enkele client tot een verbinding
gekomen, dus over de protocolversie weten we nog niets. Wat de serverkant betreft
is er niets te repareren. De relay haalt, start, maakt zijn eigen SQLite-database
aan, en de WebSocket-handshake slaagt zowel op de Umbrel zelf als vanaf een Mac
elders op het netwerk.
Drie meetinstrumenten gaven een vals negatief en zijn onderweg gecorrigeerd, want
alle drie wezen ze een probleem aan dat er niet was. docker diff kijkt niet in een
volume, en /app/data is er een. Een browser of gewone curl krijgt van deze
WS-server niets terug, want hij negeert een verzoek zonder upgrade-headers; dat
ziet er identiek uit aan een dode poort. En healthy komt uit een healthcheck die
alleen een TCP-verbinding opent, dus die zegt niets over werking. Dat laatste is
opgeschreven als eis voor de compose als deze image in het pakket komt.
iOS is voor deze proef afgevallen. Het veld voor de relay-URL bestaat daar, het
valideert op http(s) en onthoudt zijn waarde na een geforceerde afsluiting, maar
de app doet geen enkele verbindingspoging. Of dat aan het platform ligt of aan de
bevestiging op het apparaat is van buitenaf niet te scheiden, dus het wordt een
eigen vraag: anders sluiten we twee onbekenden tegelijk uit. De proef verhuist
naar de desktop-Suite op de Mac.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Richting van de gebruiker: de kale Evolu-relay, met een eigen limiter erop en de
statuspagina uit open punt 2. Vastgelegd, niet gebouwd; de app staat uit en er
gebeurt vandaag niets meer aan.
Het inzicht dat die drie aan elkaar knoopt staat er nu bij. De kale relay heeft
geen toegangscontrole, en dat is bij Evolu het ontwerp en geen omissie. Wat
vandaag de schade beperkt is juist een applicatiecontrole: Trezor's relay weigert
elke eigenaar zonder limietenrij. Kaal gaan haalt precies die weg, dus de limiter
is de vervanging ervan en geen extraatje. De statuspagina krijgt er een taak bij:
tonen welke eigenaar toegelaten is, met de knop om die keuze te wissen.
Twee dingen die makkelijk verkeerd onthouden worden, daarom expliciet. De
quota-manager die er nu in zit is niet te hergebruiken: die schrijft in Trezor's
limietentabel en die tabel bestaat straks niet meer. En de meest voor de hand
liggende limiter breidt de relay uit via createRelay, dus de bouwstap en het
eigen register komen dan terug; de gebruiker meldt dat de broncode nog op zijn
Umbrel staat, dus dat is geen obstakel. Postgres en het wachtwoord vervallen
sowieso.
Het blijft een richting en geen besluit: de protocolproef is niet gedaan, en die
blijft de eerste taak.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De regel in de index noemde docker.io/evoluhq/relay:latest als volgende stap
zonder erbij te zeggen dat die proef los naast het pakket staat. Het pakket
gebruikt onze eigen bouw van trezor-suite-sync, gepind op c03a204, in twee
services plus een Postgres; de kale Evolu-relay komt daar niet in voor.
Nu staat de volgorde er expliciet: eerst een losse docker run om te meten of
Suite er uberhaupt mee praat, en pas daarna beslissen of het pakket daarnaartoe
verbouwd wordt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Open punt 1 van Eigenimage: voor nu Gitea, bij inlevering opnieuw kijken. De twee
bezwaren die dat punt opriep, het domein van de gebruiker in een publiek pakket
en andermans installaties die aan zijn thuisserver komen te hangen, gelden
allebei pas bij inlevering. Daar is hij uitdrukkelijk nog niet aan toe: dit is
voorlopig zijn eigen app voor eigen gebruik.
Twee dingen zijn bij dat besluit vastgelegd zodat ze niet met het antwoord
verdwijnen: bij inlevering moet het register opnieuw beoordeeld worden, samen met
het pinnen en het kaal maken van het app-id, en de opmerking dat umbrelOS een
eigen register zou toestaan is niet nagetrokken. Dat hoort bij Publicatie-Gate.
Daarmee kan fase 1 zo beginnen, maar het plan ligt stil op verzoek van de
gebruiker: hij gaat eerst verder met Evolu Relay. Umbrelapp staat nu bovenaan
tier A, met twee feiten erbij om mee te starten: die app staat op dit moment uit,
en hij is nog nooit met Trezor Suite verbonden geweest.
Eigenimage houdt tier A en zijn nummer; er is niets aan gebouwd, dus er ligt ook
niets half af.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Alleen verplaatst, niets gewijzigd. De volgorde is de regel uit CLAUDE.md: een
origineel mag pas naar Archief als het omgezette plan er staat en gecommit is,
zodat er geen moment is waarop de enige versie in een archief ligt.
Vanaf nu is Plannen/Actief/006-Eigenimage leidend en is dit bestand historie.
In een archief wordt niet bewerkt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De opruimronde eerst. Zes vinkjes stonden open terwijl het werk gedaan was: open
punt 5, fase 5, "draaien op de Umbrel", "verifiëren tegen een echte status.json",
en het nakijken van de eerste indeling op een breed scherm, een indeling die na
fase 6 niet meer bestaat. Elk staat nu afgevinkt met de reden erbij, want een
regel wegpoetsen laat de vraag "is dit ooit gebeurd" open.
Ook de regel "Niets" onder Geblokkeerd is geen vinkje meer. Een leeg vakje bij
het woord niets telt mee zodra iemand de openstaande punten telt, en dat is
precies wat die kop moet uitsluiten.
Wat er in Webinterface overblijft is niet te plannen of ligt bij de gebruiker:
een etmaal wachten op het log, waar Nginx Proxy Manager zijn certificaten
neerzet, en of Zoraxy een harde afhankelijkheid wordt. Vandaar tier B.
Eigenimage is daarmee gepromoveerd naar Actief met nummer 006 en tier A, zoals
op 27-08 afgesproken. Het masterplan is omgezet: de drie open beslissingen zijn
naar OPEN.md gegaan, het werk naar TAKEN.md in vier fasen, en PLAN.md houdt het
ontwerp. Het origineel blijft nog even staan; dat verhuist pas naar Archief nu
deze commit er is.
De eerste stap daar is geen bouwtaak maar een vraag: blijft het Gitea-register
ook bij publicatie de bron.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Overgenomen uit AssetApp op verzoek van de gebruiker: de kaders krijgen in het
lichte thema een rand naast hun schaduw, en --border en --border-mid gaan van
0,07 en 0,11 naar 0,12 en 0,18 zwart. De schaduw wordt daarom strakker, 2 en 16
pixels in plaats van 3 en 24, zodat het samen niet zwaar wordt.
Het donkere thema verandert niet. Daar staat een lichte rand op een donkere
ondergrond en die zie je hoe dan ook; dit is een probleem dat alleen op wit
bestaat.
De opgehoogde randkleur raakt meer dan de kaders: ook de scheidingslijnen tussen
lijstregels, het menupaneel, de dialoog en de invoervelden. Dat is de bedoeling.
Dezelfde wijziging staat nu in het gedeelde ontwerpdocument onder HomeGit/Docs,
want anders neemt de volgende app die dat document volgt de oude waarden weer
over. Die map staat niet onder versiebeheer, dus die wijziging zit niet in deze
commit.
Verder twee verificaties van de gebruiker verwerkt: de pagina is op een telefoon
in orde, en de uploadtest met een verkeerde sleutel is op zijn verzoek vervallen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De waarde van een widget had er drie: 1,9rem voor een getal, 1,5rem voor unknown
en 1,3rem voor een woord. Elk voor zich verdedigbaar, naast elkaar op een rij
niet: 964 307 oogde zwaarder dan Fulcrum of Answering ernaast, terwijl ze even
belangrijk zijn.
Nu 1,55rem voor alle gevallen. Dat is de maat waarop Wrong certificate op een
vijfde van de breedte binnen twee regels blijft en een blokhoogte zijn gewicht
houdt. De klasse voor woorden regelt nog alleen het afbreken.
De dialoog sluit met een kruisje in plaats van het woord Close. Het maalteken en
geen letter x, kaal met een accent bij hover zoals het menu en de chevron, en
niet rood: er gaat niets kapot van sluiten. Het aria-label blijft Close, want
een schermlezer die "maalteken" voorleest zegt niets over wat de knop doet.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De widgets op de bovenste rij gaan van 10,5rem naar 12rem. In 0.0.19 stond
opgeschreven dat de gebruiker uitdrukkelijk geen extra hoogte wilde, en dat
berustte op "mag niet iets groter" waar "wel" bedoeld was.
De uitlijning uit 0.0.19 blijft de eigenlijke oplossing voor de leegte onder de
tekst; dit is daar los van, en gaat over lucht tussen titel en waarde.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De sparkline is precies even hoog als het vak dat stat-sub reserveert, dus die
raakte de onderrand. Een regel tekst in datzelfde vak begon bovenaan en liet er
leegte onder. Vandaar dat de reactietijd uitgelijnd oogde en de rest niet.
Opgelost met grid plus align-items: end, en niet met flex: dan blijft de tekst
een gewoon blok dat afbreekt zoals het hoort, ook de mono-variant met een lange
domeinnaam erin.
De hoogte van de bovenste rij is niet verder vergroot. Dat was de andere weg naar
hetzelfde beeld en die wilde de gebruiker uitdrukkelijk niet.
De chevron van het instelkader staat links voor de titel in plaats van rechts aan
de rand, en kleurt mee bij hover zoals het menu rechtsboven. Links is waar het
driehoekje van de browser ook gestaan zou hebben, en het staat bij het woord waar
het iets over zegt.
De zelfcontrole is op het apparaat bevestigd: Answering, handdruk in 10 ms.
Daarmee klopte de verklaring uit 0.0.18 en is open punt 5 helemaal rond.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De Status-widget meldde "Not answering" met Errno 111 op een gateway die gewoon
werkte. Die foutmelding was het bewijs: geweigerd betekent dat de naam oploste,
alleen niet naar ons. GATE_TLS_HOST stond op de servicenaam "server", en dat is
een naam die meer apps op een Umbrel gebruiken; op een gedeeld netwerk is het
dus een gok wie je krijgt. Nu de volledige containernaam, precies de vorm die
umbrelOS van APP_HOST verlangt en die twee regels hoger in dezelfde compose al
stond.
Wat dit zegt over de aanname van gisteren: er stond dat dit "dezelfde weg is die
nginx andersom gebruikt". Dat klopte voor de richting maar niet voor de naam, en
het was opgeschreven als redenering in plaats van als meting.
De rest zijn bijstellingen van de gebruiker na het bekijken van 0.0.17. Het menu
is drie kale punten met een accent bij hover in plaats van een knop, de eerste
regel heet Settings zonder de certificaatnaam erachter, de dialoog opent in het
midden in plaats van linksboven, de widgets zijn hoger met hun waarde langs de
onderrand, reactietijd en blokhoogte zijn omgedraaid zodat de reactietijd naast
de server staat waar hij over gaat, en het log is half zo hoog.
De manifest-toets ving onderweg een echte fout: bij het herschrijven van de
release notes was de sleutel releaseNotes zelf weggeknipt.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Vijf widgets op de bovenste rij, de certificaatkeuze in een dialoog achter een
puntjesmenu, het activiteitenlog vol breed, en het instelkader dichtgeklapt met
twee kopieerknoppen. Uitgeleverd als 0.0.17. De zelfcontrole uit 0.0.16 heeft
daarmee eindelijk een plek om te verschijnen.
Wat opvalt is wat er verdween. Twee mechanismen bestonden alleen omdat er kaders
naast elkaar stonden: het meerekken van de tegels met de hoogte van hun buur, en
het samen groeien en krimpen van log en certificaatkader. Dat tweede was de hele
inhoud van 0.0.13. Vijf gelijke widgets en een vol breed log hebben geen buur,
dus beide zijn weg, samen met .col-5 en .col-7.
De harde eis staat in de code en niet alleen in het plan: de foutmelding "geen
certificaat in gebruik" heeft de knop die de dialoog opent. Een verse installatie
heeft geen certificaat en de pagina is de enige plek waar je er een kiest; dat
achter een menu verstoppen zou de klem van 0.0.3 in een andere vorm zijn.
Twee dingen onderweg bijgestuurd. Het menu werd drie punten in plaats van een
hamburger, op aanwijzing van de gebruiker, want dat is wat umbrelOS bij zijn
eigen apps toont. En het ontwerp beweerde dat de certificaatlijst een lijst was,
terwijl die op 20-08 al een dropdown geworden is; dat is rechtgezet in 4a2 en de
dropdown is ongewijzigd meeverhuisd.
Niet geverifieerd: niets hiervan is in een browser gezien, op geen enkele
schermbreedte. Dat staat als taak met de gebruiker als eigenaar.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Open punt 5 van Webinterface, goedgekeurd en gebouwd. De agent verbindt met de
eigen TLS-poort, maakt de handdruk af en vergelijkt het getoonde certificaat
byte voor byte met het gekozen bestand.
Die vergelijking blijkt waardevoller dan de handdruk. Ze vangt een
certificaatwissel die nginx nooit heeft toegepast, en dat is precies het geval
waar een controle op vertrouwen blind voor is. Er wordt daarom bewust niet tegen
de certificaatwinkel van het besturingssysteem geverifieerd: een zelfondertekend
certificaat uploaden is een ondersteunde bron en die opstelling zou dan als kapot
gemeld worden.
Twee dingen liepen anders dan het plan zei en staan nu rechtgezet in PLAN 4a2,
OPEN punt 5 en de changelog. De belofte "luisteren, certificaat en doorverbinding
in een keer" klopt voor twee van de drie: na de handdruk wordt er niets
verstuurd. Een echt verzoek zou de sessie bytes geven, en sessies met bytes
worden nooit uit het activiteitenlog gefilterd, want die kunnen een storing zijn.
En dat filteren was de tweede verrassing. Elke meting is voor nginx een gewone
sessie en levert dus een logregel op; zonder rem ging het log over onszelf in
plaats van over wallets. Er zit nu een rem van vijf minuten op, er wordt niet
gemeten vlak na een herlading omdat het vorige certificaat er dan nog staat, en
de eigen regels worden weggelaten op grond van het moment.
Tests: 22 nieuw, met de nadruk op de niet-gelukkige paden en op de rem, want dat
is wat het log bruikbaar houdt. Alle vier de beslissende regels mutatie-getest.
De changelog kreeg ook de ontbrekende 0.0.15 erbij.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Aanvulling van de gebruiker op fase 6. De schakelaar staat nu als losse knop
rechtsboven; in het menu wordt hij een van twee regels naast de certificaten, en
houdt de kop niets meer dan het merk en de tagline.
Er staat een waarschuwing bij die klein is en makkelijk fout gaat: de knop toont
nu het label van waar je naartoe gaat, dus "Light" terwijl de pagina donker is.
Een menuregel toont een toestand en geen handeling. Wie het label ongewijzigd
overneemt, zet in het menu "Light" terwijl de pagina al licht is.
Het versienummer verhuist niet mee. Dat staat klein achter de tagline op grond
van een eigen afweging in 4a1 en die verandert hier niet.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Ontwerp van de gebruiker, na het testen van de eerste indeling: vijf kleine
widgets op de bovenste rij, certificaatkeuze en uploaden naar een dialoog achter
een menu rechtsboven, activiteitenlog over de volle breedte, en het instelkader
dichtgeklapt met twee kopieerknoppen in plaats van een per clientregel.
Vastgelegd als PLAN.md 4a2 naast 4a1, want die eerste blijft de verantwoording
van wat er staat. Drie dingen staan erbij die uit de brief zelf volgen:
De harde eis. Kiezen achter een menu botst met de ergste toestand die deze app
kent, een verse installatie zonder certificaat, en dat is letterlijk de klem van
0.0.3. De foutmelding bovenaan blijft dus staan en krijgt de knop die de dialoog
opent; de hamburger is de weg terug, niet de enige weg erheen.
Twee teruggedraaide besluiten, opgeschreven zodat niemand ze later herstelt met
een verwijzing naar de oude reden: de kopieerknop per client verdwijnt, en de
afwijzing van een dropdown uit 19-08 verbiedt geen dialoog. Bij de eerste hoort
een voorwaarde: de wallets blijven gegroepeerd onder de vorm die ze willen, want
anders is er wel een adres maar niet meer bij welke wallet het hoort.
Deze indeling haalt bovendien twee koppelingen weg die er alleen waren omdat
kaders naast elkaar stonden. Een daarvan was de hele inhoud van 0.0.13.
Open punt 5 is goedgekeurd en verhuisd naar Beslist; punt 3 stond nog open
terwijl het log al twee versies draait.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Het activiteitenlog stond nog als "voorstel, nog niet besloten" met drie open
regels, maar twee daarvan zijn gedaan en zitten in een uitgeleverde versie. Het
log_format is precies langs de voorgestelde weg gekomen: het command-blok
schrijft stream-log.conf met $$ ontsnapt en stream.conf haalt het op met een
include. En de agent zet log in status.json, laatste 200 regels, zonder
client-IP en zonder bronpoort.
De derde blijft open en wordt nu eerlijk beschreven in plaats van als taak: bytes
van een lopende verbinding zijn er niet, want nginx logt een stream-sessie pas
bij het sluiten. Wat er kwam is een sessieteller uit /proc/net/tcp, die ziet dat
er verbindingen zijn maar niet hoeveel er doorheen gaat.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Eigenimage komt na Webinterface, besloten door de gebruiker. De vindplaats is
hier het punt: een masterplan zonder tier komt in geen enkele prioriteits-
herziening langs, dus een notitie in dat plan alleen zou op het moment dat het
ingaat niemand bereiken.
Daarom staat de keuze in de prioriteits-header van Webinterface, want dat is wat
een sessie bij het starten leest, met de opdracht erbij: promoveren met een nieuw
tussennummer en eerst de registervraag beantwoorden.
De kolom "afhankelijk van" in de masterplannen-tabel houdt zijn streepje. Die is
voor harde afhankelijkheden en dit is er geen; technisch kan het plan morgen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Masterplan Eigenimage: van de code die nu uit app-data gemount wordt een image
maken, in het eigen Gitea-register.
Het plan begint met wat het niet oplost. De vanzelfsprekende motivatie zou zijn
dat wijzigingen een bestaande installatie niet bereiken, maar dat is niet meer
waar: alle code van deze app staat in een .template en die staan in de
update-whitelist. Alleen icon.png valt erbuiten, en dat is te klein om een plan
op te bouwen.
Wat overblijft weegt nog steeds: de code gaat uit app-data, het shell-blok van
honderd regels verlaat de compose en wordt een leesbaar entrypoint, en er is nog
een eigen digest in plaats van twee vreemde. De kosten staan er even hard in: een
bouwronde per wijziging, precies terwijl Webinterface op tier A itereert.
De registervraag is het echte open punt. Gitea werkt en dat is bij Evolu Relay
bewezen, maar bij inlevering zou het domein van de gebruiker in het pakket staan
en zou zijn thuisserver een afhankelijkheid van andermans installatie worden.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Fulcrum is uitgesynct en de gebruiker heeft omgeschakeld. De app hoefde niets
te weten van de wissel, want hij leest ${APP_ELECTRS_NODE_IP} en Fulcrum aliast
zichzelf naar die naam. Bevestigd langs alle drie de wegen: een wallet van
buiten over TLS op 50022, een wallet binnen het netwerk, en het dashboard met
een antwoordende server.
Daarmee is hoofdstuk 4 van de appstore-spec waargenomen gedrag in plaats van
een afleiding uit andermans broncode, en is de poortbotsing op 50002 ook in de
praktijk weg. Fase 3 van Appstore is af.
Gratis meegekomen: umbrelOS herstartte de app zelf bij de wissel en hij kwam
terug met dezelfde certificaatkeuze. Dat is de vervangende start/stop-controle,
maar nadrukkelijk geen antwoord op de volgordevraag, want Zoraxy draaide al.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker vroeg of iemand met kennis van de API zijn labels kan opvragen zodra
de relay op een domein staat. Nee, en de reden is scherper dan "het is
versleuteld". Uit een OwnerSecret worden met SLIP-21 drie onafhankelijke waarden
afgeleid: een publieke OwnerId, een encryptiesleutel en een rotatable write key.
Alleen de eerste gaat naar de relay.
Het aardige is dat de OwnerId expres niet geheim is. De beveiliging leunt er niet
op dat je adres onbekend blijft, en dat is het tegenovergestelde van een systeem
waar een onraadbare URL de grens vormt. Daarom kan deze relay bij een onbekende
partij staan.
Twee dingen expres niet gladgestreken. Of iemand die een OwnerId kent de
versleutelde blobs kan ophalen staat nergens gedocumenteerd; kan het, dan lekt dat
bestaan, activiteit en bij benadering omvang, niet inhoud. En onraadbaarheid van
de OwnerId beschermt tegen het aflopen van een relay, niet tegen lezen.
Dat verschuift waar Bereikbaarheid over gaat. Het risico van een open eindpunt is
misbruik als gratis versleutelde opslag: een kale relay kent geen accounts en kan
per definitie niet weten van wie de data is. Dat is met terugwerkende kracht de
tweede functie van Trezor's quota-manager, naast facturering, en die haalden wij
eruit.
Het voorstel van de gebruiker voor een eigen quota-manager met een allowlist van
OwnerId's staat erin, met drie uitvoeringen en hun prijs. De netste is createRelay
uit @evolu/nodejs, dat auth expliciet als reden noemt om die API te gebruiken,
maar dan bouw je weer een eigen image en verlies je de winst van de gepubliceerde.
Met een detail dat het lastiger maakt dan het klinkt: je moet je eigen OwnerId
kennen om hem te vlaggen, en Suite toont die waarschijnlijk nergens. Uitweg is niet
laten typen maar laten leren: de eerste eigenaar die verbindt wordt toegelaten.
Meegenomen uit de vorige bevinding: open punt 2 is beantwoord, Suite eist geen TLS.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Opgemerkt door de gebruiker meteen na de vorige bevinding: pakketteren we niet
langer iets van Trezor maar een relay van Evolu, dan hoeft de app-tekst daar ook
niet meer over te gaan.
Meevaller die dat goedkoop maakt: de identiteit is al generiek. id
whatsnext-evolu-relay en name Evolu Relay kunnen blijven, en dat scheelt een
herinstallatie, want een ander id is voor umbrelOS een andere app. Alleen tagline,
description en category zijn Trezor-specifiek.
Twee dingen vervallen er stilletjes mee, en die staan erbij omdat ze anders als
open last blijven rondslingeren. De licentievraag over LICENSE.md van Trezor is
weg zodra we niets meer van hen bouwen of distribueren. En Publicatie-Relay wordt
plausibeler: een gepubliceerde upstream-image die je pint in plaats van een eigen
image die je onderhoudt.
De tegenwerping staat er ook, want breder is niet vanzelf beter. "Evolu Relay"
zegt een Umbrel-gebruiker niets en wie hiernaar zoekt zoekt op Trezor. Het
voorstel is daarom niet Trezor weglaten maar de volgorde omdraaien: de concrete
reden voorop, en erachter dat elke Evolu-app hem kan gebruiken.
Niets aan de tekst zelf gewijzigd, en dat is opzet: bij een negatieve uitslag van
de protocolproef blijft de huidige tekst juist. Herschrijven voordat je weet wat
je verpakt is precies de volgorde die vandaag al een keer misging.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker wees erop dat de broncode van Trezor Suite lokaal staat, in het
project Trezor onder Repos/trezor-suite. Dat beantwoordde in een half uur wat uit
de serverkant alleen niet te halen was, en het draait de vraag van vanavond om.
Uit een commentaarregel van Trezor zelf, in
suite-common/suite-sync-quota-manager/src/createSuiteSyncQuotaManagerCompositionRoot.ts:
"We only want to use QM for our own relay servers. In case custom URL has been
set, QM is ignored, unless enforceQuotaManager is set (used for e2e tests)."
Die vlag staat standaard op false.
Daarmee is het pakket dat nu draait niet alleen zwaar maar waarschijnlijk kapot
bij ontwerp. Met een eigen relay-URL registreert de cliënt geen eigenaar, en de
relay van Trezor weigert iedereen zonder rij in de limietentabel. Die rij komt er
dus nooit: het enige dat hem zou maken wordt door de cliënt overgeslagen. Niet de
kale Evolu-relay was de gok, maar deze.
Twee dingen die er gratis bij kwamen en die vragen van eerder beantwoorden. Suite
neemt http:// (de e2e-test gebruikt http://10.0.2.2:4000 en :4001), dus TLS is
geen eis en dat raakt het masterplan Bereikbaarheid. En de instellingen staan
onder dev-utils, met twee losse velden voor relay en quota-manager, plus een
bevestiging op het apparaat bij het aanzetten.
Wat er nog echt open is, is geen redenering maar een proef: Suite gebruikt
@evolu/web@3.0.0-next.1 met een eigen patch in .yarn/patches, en de gepubliceerde
relay-image hoeft daar niet bij te passen. Dat is met docker run in minuten te
weerleggen en staat als eerste taak.
De vindplaats zelf is als naslag opgeschreven, met de vijf bestanden die iets
opleverden en twee waarschuwingen: het meeste komt uit suite-native, dus de
mobiele app, en het is een kloon op een moment in de tijd.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker droeg evolu.dev/docs/relay aan met de vraag of dat de server is
waarop deze app gebaseerd is. Niet dezelfde, wel de bovenstroom, en dat verschil
is groot genoeg om het pakket ter discussie te stellen.
trezor/trezor-suite-sync is niet Evolu maar Trezor's inzet ervan, met een
Postgres en een quota-manager voor hun gehoste dienst. Het project eronder,
evoluhq/evolu, heeft een eigen relay: een container, een gepubliceerde image
docker.io/evoluhq/relay:latest, een datavolume in plaats van een database, en
niets gedocumenteerd over toegangscontrole. De documentatie noemt die relay
stateless en geschikt voor serverless.
Praat Trezor Suite daarmee, dan vervalt vrijwel alles wat dit pakket ingewikkeld
maakt: de bouwstap, het eigen register, de onderhoudsplicht op een image, de
Postgres met zijn wachtwoord, en de eigenaarsregistratie die nu de blokkade is.
Drie containers worden er een.
Niet aangenomen en niet gemeten, dus het staat als open punt 6 met de proef
erbij: docker run, Suite ernaartoe wijzen, label maken. Dat kost minuten en het
antwoord bepaalt of er nog iets aan de huidige vorm verbeterd moet worden. Daarom
staat het ook als eerste in "Volgende stap", vóór het nakijken van het
databaseschema: dat laatste is weggegooid werk als de kale relay volstaat.
Dat het huidige pakket deze laag heeft, is geen fout maar het gevolg van de
volgorde waarin het gevonden is. Dat staat er ook zo bij, want anders leest dit
over een maand als een verkeerde beslissing in plaats van als een ontdekking.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Bij het afsluiten van de sessie, zoals het protocol vraagt na een afgerond
onderdeel. De installatie van Evolu Relay is geslaagd, en daarmee klopt de
aanname onder Proefopstelling niet meer.
Dat plan bestond om vragen te beantwoorden voordat er gepakketteerd werd. Fase 1
deed dat en leverde de feiten waar het pakket op rust. Fase 2 en 3 gingen ervan
uit dat er nog geen pakket was: lokaal klonen, lokaal draaien, tussen twee
apparaten synchroniseren. Dat pakket draait nu op de Umbrel, dus een tweede
opstelling ernaast meet minder en kost meer.
Wat er overeind blijft zijn twee vragen, en die staan al als blokkade in
Umbrelapp: accepteert Trezor Suite een eigen sync-server, en hoe registreer je
een eigenaar. Ze staan dus op twee plekken, en dat is precies wat uit elkaar
loopt.
Niet zelf beslist, want dit gaat over de indeling van het werk en niet over een
feit. Het staat als eerste taak in de header van dat plan en in de indexregel,
met de twee richtingen erbij: de vragen hierheen halen en Umbrelapp laten
wachten, of dit plan opheffen en ze daar beleggen.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De gebruiker vroeg of Evolu Relay kwaad kan op zijn Umbrel. Het eerlijke antwoord
was nee met twee kanttekeningen, en de tweede stond in geen enkel bestand:
umbrelOS maakt per app een Tor hidden service en die stond gewoon aan. Samen met
PROXY_AUTH_ADD: "false" betekent dat de relay bereikbaar vanaf het internet,
alleen beschermd doordat het .onion-adres onraadbaar is. De gebruiker zet hem uit.
Wat dit lastig maakt om te zien: het staat niet in de compose van de app. Je kunt
dat bestand volledig lezen en concluderen dat alleen je LAN erbij kan. Vandaar dat
het nu op drie plekken staat: in de compose bij de instelling waar de afweging
gemaakt wordt, in het plan bij de statuspagina-vraag, en in de naslag.
De naslag is de belangrijkste van die drie, want het mechanisme is een eigenschap
van umbrelOS en geldt voor elke app. Het gevolg niet: bij Electrum Gate legt
dezelfde hidden service alleen de inlogpagina bloot, want daar staat de
proxy-inlog aan en loopt de TLS-poort niet via de proxy. Die vergelijking staat er
als tabel bij, want de instelling alleen zegt niets; het is de combinatie.
Opgemerkt door de gebruiker dat het ook voor Electrum Gate zou gelden. Deels
terecht, en dat is precies waarom het in de gedeelde naslag hoort en niet in het
plan van één app.
Tests: 32 goed 0 fout, 54 goed 0 fout en 39 goed 0 fout, niets overgeslagen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
Drie containers omhoog, db gezond, de app-proxy op 3851. De lokale images waren
vooraf weggehaald, dus de pull uit het eigen register is echt gedaan en het hele
pad is bewezen: broncode van Trezor, bouwrecept, eigen register, gepinde digest,
installatie.
Open punt 1 is beslist en niet zoals het geformuleerd stond. Daar stond dat lokaal
bouwen de eerste stap was en dat een register beslist zou worden "zodra lokaal niet
meer volstaat". Lokaal volstaat nooit: umbreld haalt elke image via de Docker
Engine API op. Dus geen keuze maar een voorwaarde, en de uitkomst is het
Gitea-register op dezelfde server als de store.
Nieuw open punt 5, als keerzijde daarvan: de store is publiek en de image staat op
een privéserver. Voegt een vreemde deze store toe, dan haalt zijn Umbrel images van
de server van de gebruiker, en diens uptime bepaalt of die installatie slaagt.
Electrum Gate heeft dat niet, want die draait op images uit Docker Hub. Drie
richtingen genoteerd, waaronder disabled: true in het manifest.
In PROGRESS staat de fout die twee rondes kostte, met de reden dat hij overtuigend
was: app-script noemt een compose pull bij install, en dat leest als het antwoord.
Het is de legacy-compat-laag en niet het pad dat umbrelOS 1.x loopt. De les is
breder dan deze app en daarom staat hij er.
Ook opgeschreven omdat het bij elke herbouw terugkomt: de gebruiker umbrel zit hier
niet in de groep docker, dus bouwen vraagt sudo.
De kopstructuur van OPEN.md stond na het bijwerken door de war (een tweede kop
"Nog te beslissen"); die is weer conform het sjabloon.
Tests: niet gedraaid, dit raakt alleen documentatie.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
De installatie faalde, en de foutmelding was voorspelbaar maar de oorzaak niet:
pull access denied for whatsnext/evolu-relay
at /opt/umbreld/node_modules/docker-modem/lib/modem.js:382:17
Die stacktrace is het punt. De pull komt uit docker-modem, de Docker-client van
umbreld zelf, dus rechtstreeks op de Docker Engine API. Compose komt er niet aan
te pas en de compose wordt alleen gelezen om te zien welke images erin staan.
pull_policy is een sleutel van de Compose-specificatie en wordt dus nooit
bekeken. Mijn reparatie van de vorige commit kon per definitie niet werken; hij
is eruit, want een sleutel die niets doet met een commentaar dat beweert van wel
is erger dan geen sleutel.
Waar die fout vandaan kwam: ik las in app-script dat install een
`compose "${app}" pull` doet en nam aan dat dat het pad was. Dat bestand is de
legacy-compat-laag en niet wat umbrelOS 1.x loopt bij een installatie vanuit de
interface. Dat staat nu als waarschuwing in de naslag, want het is precies het
soort bron dat overtuigend leest en het verkeerde antwoord geeft.
De echte regel, nu op het apparaat vastgesteld in plaats van uit code afgeleid:
elke image in de compose van een app moet anoniem uit een register te halen zijn.
Een lokaal gebouwde tag werkt niet, hoe goed docker compose up er ook mee overweg
zou kunnen.
Het image-veld staat er nog en wijst nog steeds naar de lokale tag. Dat is
bewust: het commentaar erboven zegt nu dat het zo niet werkt en wat er moet
komen. Weghalen zou de app-map stiller maar niet beter maken, en de keuze voor
een register is aan de gebruiker.
Tests: 32 goed 0 fout, 54 goed 0 fout en 39 goed 0 fout, niets overgeslagen.
Co-Authored-By: Claude Opus 5 <noreply@anthropic.com>
